Tak jak można było przewidzieć, B. Nowacka stara się przymusić wszystkich uczniów do udziału w zajęciach z przedmiotu „Edukacja zdrowotna”. Trzeba podkreślić: tzw. edukacja zdrowotna; bo o ile są tam elementy dotyczące zdrowia, które zresztą wcześniej były zawarte w innych przedmiotach, to głównym celem tego przedmiotu jest demoralizacja i deprawacja zgodnie z nakazami rządzących w UE; poprzez tzw. edukację seksualną.

Minister edukacji próbuje omamić część rodziców, że wydzielony moduł o „wiedzy seksualnej” nie będzie obowiązkowy, a jak zapowiada, „to będzie jedna, dwie lekcje w ciągu roku”. O tym, czy uczeń będzie uczestniczył w tej części, zdecydują rodzice. Z tego widać, że większość szkodliwego przekazu pozostanie w części obowiązkowej tego przedmiotu. Przedmiot będzie nauczany w szkołach podstawowych od klasy czwartej i w szkołach ponadpodstawowych (w wymiarze jednej godziny tygodniowo przez dwa lata).

Co znajdzie się w części nieobowiązkowej przedmiotu „edukacja zdrowotna”, ma zadecydować „zespół ekspercki” na czele którego stanie Zbigniew Izdebski, propagator edukacji seksualnej. Istnieje obawa, że decyzja co do zakresu nieobowiązkowej części zostanie podjęta dopiero w ostatniej chwili, przed rozpoczęciem roku szkolnego, by rodzice nie mogli się przygotować do obrony swoich dzieci przed deprawacją. Kolejnym działaniem MEN będzie włączenie treści, które mają być wyodrębnione w module o „zdrowiu seksualnym” do modułu obligatoryjnego dla wszystkich.

Decyzja ta została podjęta, mimo ogromnego sprzeciwu znacznej części społeczeństwa, a także ekspertów podkreślających destrukcyjny wpływ proponowanych rozwiązań na rozwój dzieci. Jest ona również wyrazem lekceważenia rodziców, którym przysługuje niezbywalne prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Minister Nowacka potraktowała te głosy jako przeszkodę do ominięcia, a nie jako sygnał do refleksji. To zły model sprawowania władzy.

„Edukacja zdrowotna” to przedmiot, mający na celu deprawację młodych ludzi. Nie ma tam promocji rodziny, na równi traktuje się małżeństwo i inne formy związków, są w nim treści afirmujące dowolność tożsamości płciowej. I właśnie takimi treściami jest ten przedmiot przesycony. Dlatego usunięcie jednej czy dwóch lekcji nie zmienia niczego. Deprawacja i demoralizacja młodych ludzi są głównym celem tego przedmiotu. Rozpoczyna się od dzieci, które przystąpiły do I Komunii św. by podważyć zasady chrześcijańskie. Po to się przecież usunęło z planu lekcji wychowanie do życia w rodzinie i walczy się z lekcjami religii

Według KROPS (Koalicji na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły) edukacja zdrowotna nawet bez modułu „seksualnego” (https://pch24.pl/edukacja-zdrowotna-to-skrajne-zagrozenie-krops-ostrzega-wazne/
https://www.ratujmyszkole.pl/stanowisko-krops-ws-zapowiedzi-obowiazkowej-edukacji-zdrowotnej/):

1) jest przedmiotem antyrodzinnym,

2) umożliwia promocję genderowej koncepcji płci i tranzycję, czyli tzw. zmianę płci,

3) umożliwia promocję środowisk LGBTQ+,

4) łamie prawo rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami moralnymi i religijnymi,

5) jest bezprawny,

6) umożliwia w przyszłości rozszerzenie obowiązkowości na tematykę seksualną.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 48 wyraźnie gwarantuje rodzicom prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Tymczasem wprowadzenie obowiązkowego przedmiotu – bez realnej możliwości zwolnienia ucznia na wniosek rodziców, jak to miało miejsce w przypadku WDŻ czy edukacji zdrowotnej w dotychczasowej formule – stanowi poważne ograniczenie tej konstytucyjnej zasady.

Dr Zbigniew Barciński, koordynator KROPS uważa, że przedmiot edukacja zdrowotna powinien być w ogóle zlikwidowany. Powinno wrócić do szkoły wychowanie do życia w rodzinie. Cały przedmiot edukacja zdrowotna, także bez modułu „zdrowie seksualne”, jest przedmiotem antyrodzinnym: deprecjonują małżeństwo, deprecjonują rodzinę, deprecjonują macierzyństwo, deprecjonują wartość dziecka. Cały ten przedmiot nie ma podstawy prawnej, ponieważ minister powołuje się  na ustawę z 1993 roku dotyczącą wychowania do życia w rodzinie, a edukacja zdrowotna nie spełnia tych warunków, ponieważ w tej ustawie jest mowa o wskazywaniu wartości rodziny.”

Stajemy jako naród przed śmiertelnym niebezpieczeństwem: dzieci — często bez wiedzy i zgody rodziców — są konfrontowane z przekazem, który podważa podstawowe prawdy o człowieku, jego tożsamości i naturze. Najpierw zmienia się język. Potem sposób myślenia. A na końcu — sposób postrzegania rzeczywistości. Nie pozwólmy na te niszczycielskie działania władz!

Co można zrobić? Ordo Iuris proponuje takie działania:

Po pierwsze: zwolnimy Barbarę Nowacką ze stanowiska Ministra Edukacji Narodowej (petycje, wotum nieufności i inne działania).

Po drugie: żądamy przyjęcia przygotowanej przez nas ustawy o potwierdzeniu praw rodziców i stabilizacji programu szkolnego. Dość już szkoły, w której lektury i narodowi bohaterowie zmieniają się wraz z każdym ministrem i nastaniem nowej władzy.

Po trzecie: jeżeli nic innego nie pomoże – na koniec wezwiemy polskich rodziców i polskie szkoły do obywatelskiego nieposłuszeństwa. Zwrócimy się do nich, by nie posyłali dzieci na „edukację zdrowotną”. Ordo iuris stanie za każdym rodzicem i za każdym dyrektorem szkoły, który tego przedmiotu nie akceptuje.

W moim przekonaniu można apelować do Prezydenta o wsparcie działań rodziców (rozporządzenie jest przeciwne ustawie z 1993 r.).

Tam, gdzie rodzice stanowią dobrze zorganizowane środowisko, można zbojkotować nauczanie tego przedmiotu przez całe klasy.

Gdy nie ma tak dobrze zorganizowanych rodziców, to w ostateczności, można próbować zwalniać dziecko z tych zajęć. Można też spróbować pozyskać opinię psychologa, że udział dziecka w takich zajęciach może przynieść mu szkodę.


Zb.