Z niepokojem patrzymy na rozszerzające się ogniska wojny na świecie. Powodem działań wojennych jest siła; ci którzy ją mają, atakują słabszych. I nawet jeśli podają inne powody dla swego usprawiedliwienia wobec opinii publicznej, to fakt, że nie grozi im odwet czy wykluczenie ze społeczności międzynarodowej, jest powodem ich działań.

Co sprawia, że państwa dysponujące siłą podejmują działania wojenne? Czy tylko poszerzanie obszarów wpływu, czy tylko dostęp do zasobów naturalnych?

Gdzieś zanikło przeświadczenie, że II wojna światowa to niewyobrażalne barbarzyństwo i nie można dopuścić do powtórzenia się podobnej tragedii. Później pojawiła się polityka wzajemnego odstraszania bazująca na potencjale broni atomowej. Państwa wiązały się z jednym lub drugim mocarstwem, aby zapewnić sobie parasol nuklearny. W dalszych latach wzniecane były lokalne działania wojenne będące wyrazem walki mocarstw nie na swoich terytoriach. Takie wojny powodują, że państwa przyzwyczajają się do zabijania i słabnie wrażliwość na wartość życia ludzkiego.

A może odwrotnie: osłabiona wrażliwość na wartość życia ludzkiego sprawia, że łatwiej podejmuje się działania wojenne?

Wydaje się, że tu jest największa klęska Kościoła, że nie umiał przekazać obecnemu pokoleniu szacunku do życia, mimo że papież Jan Paweł II podejmował nieustannie tę sprawę jako fundament społeczeństwa. Ostrzegał przed cywilizacją śmierci. Ale niestety, cywilizacja śmierci poszerzała swoje kręgi na świecie poprzez wprowadzanie w kolejnych krajach prawodawstwa zezwalającego na zabijanie dzieci nienarodzonych, a w XXI wieku – prawa do zabijania osób starszych. Może zabrakło determinacji pasterzy by walczyć z tym zabójstwem, narażając się możnym tego świata.

Matka Teresa w przenikliwy sposób wskazała przyczyny wojen: „Największym zagrożeniem dla pokoju jest aborcja. Jeśli matka może zabić swoje dziecko, cóż powstrzyma ciebie i mnie, żebyśmy nie pozabijali się nawzajem? Aborcja jest wojną wypowiedzianą dziecku, bezpośrednim zabiciem niewinnego dziecka, morderstwem popełnionym przez samą matkę. A jeśli akceptujemy fakt, że matka może zabić nawet własne dziecko, to czy możemy mówić innym, że nie mają się wzajemnie zabijać? Kraj, który akceptuje aborcję, nie uczy ludzi miłości, lecz stosowania wszelkiej przemocy, byleby zdobyć to, czego się pragnie. Dlatego właśnie aborcja jest największym zagrożeniem dla pokoju”.

ONZ i UE naciskają władze różnych krajów, by uznały zabijanie dziecka poczętego jako „prawo człowieka”. Władze UE chcą ze wspólnych pieniędzy wszystkich członków finansować zabijanie dzieci w łonach matek poprzez opłacanie lotów, hoteli i przejazdów kobietom z tych krajów, w których chroni się życie dzieci nienarodzonych.

W ONZ międzynarodowa koalicja organizacji prorodzinnych, do której należy również Instytut Ordo Iuris odparła naciski radykałów na promocję aborcji czy chirurgicznej zmiany płci jako „praw człowieka”. Przedstawicielki tej koalicji były na miejscu w Nowym Jorku – uczestniczyły w najważniejszych sesjach szczytu oraz w licznych naradach organizowanych poza siedzibą ONZ. Nieraz stawały naprzeciw całej sali ideologów, by przypomnieć czym są prawdziwe prawa kobiet i dlaczego zabijanie dzieci oraz ich deprawacja nie może znaleźć się pod ochroną prawa międzynarodowego. Skupiała się na nich ogromna nienawiść i krytyka, ale czasem ten jeden głos wystarczył, by upadły zamierzenia pewnych siebie strategów radykalnej lewicy. To dobra wiadomość.

Ci, którzy dokonują zabójstwa dzieci poczętych zdają sobie sprawę, że jest to zabójstwo i dlatego podejmują działania aby ich potencjalnym „klientkom” zagłuszyć wyrzuty sumienia. Dlatego starają się zamknąć usta obrońcom życia, tworząc strefy buforowe wokół placówek aborcyjnych, zabiegając by modlitwa w obronie życia dziecka poczętego była zakazana.

Również ci, którzy zabijają ludzi w czasie działań wojennych usiłują zablokować informacje o tym mówiące bo im niewygodne. Mają oni przynajmniej wiarę w sumienie człowieka, które mu podpowiada, że zabijanie jest złem.

Trzeba jasno mówić i o to zabiegać, że aby osiągnąć na świecie pokój, należy w tych krajach, w których dopuszcza się zabijanie ludzi, dążyć do zmiany prawa, aby zabójstwo nie było możliwe. Wielu jest takich co wiedzą, że zabójstwo jest złem; potrzeba ich mobilizacji do zmiany barbarzyńskiego prawa. Z Bożą pomocą jest to możliwe by przeciwstawić się globalistom i propagatorom depopulacji! Potrzeba mobilizacji szerokiego frontu ludzi dobrej woli przeciw barbarzyństwu zabijania ludzi czy to bardzo małych czy dużych. I potrzeba intensywnej modlitwy do Boga, by ludzie traktowali drugiego jako brata, któremu trzeba okazać pomoc a nie wrogość!.

Gdy wydaje się, że niewiele możemy - to zawsze możemy podejmować Duchową Adopcję dziecka poczętego.


Zb.

Od Redakcji:
ZAPRASZAMY na  Narodowy Marsz Życia 19.04.2026 o godz. 12.30 na Placu Zamkowym w Warszawie. Marsz jest naszą narodową i chrześcijańską manifestacją na rzecz życia i rodziny. Organizuje go Fundacja Św. Benedykta oraz kilkadziesiąt organizacji z całej Polski i odbywa się pod honorowym patronatem Konferencji Episkopatu Polski. Co roku  Marsz jest największą manifestacją na rzecz obrony życia w Polsce i jedną z największych demonstracji pro life w Europie. Potrzebna jest afirmacja naszych wartości i zdecydowany opór wobec kolejnych ataków na ochronę życia od poczęcia, na małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, na prawa rodziców do wychowania dzieci, także w szkole, i na kulturę z tradycyjnymi wartościami i wzorcami zachęcającymi do zawierania małżeństw, posiadania dzieci oraz wzajemnej miłości i wierności.