„Krzyż Chrystusa staje się miarą Bożej miłości do człowieka. Ważne jest odkryć na nowo
korzenie jego piękna i siły. Droga Krzyżowa jest nie tylko pobożnym ćwiczeniem, ale i żywym
wspomnieniem Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego prowadzącym nas na szczyty spotkania
z Chrystusem. Bóg niegdyś pozostawił ludziom największe przykazanie: ‘Będziesz kochał’
(Pwt 6, 5; Kpł 19, 18). Takiego też Boga poznaliśmy jako chrześcijanie dzięki Chrystusowi. On
jest ‘Kimś, kto kocha z całą pasją właściwą prawdziwej miłości’ – napisze papież Benedykt XVI
w swej pierwszej encyklice Deus caritas est. Tę miłość zobaczyliśmy w krzyżu Chrystusa. Jest
to miłość, która kocha, nie odbierając nikomu wolności, co więcej, biorąc na siebie wszelkie
skutki zabłąkanej, zdradzonej ludzkiej wolności. To miłość, która bierze na siebie wszystkie
plugastwa, akty przemocy, kłamstwa i hipokryzję ludzi; która daje się ukrzyżować w miejsce
przestępcy. Odpłaca dobrem za zło, przebacza grzesznikowi, nie stawiając żadnych
wstępnych warunków. Bóg, aby ukazać, do jakiego stopnia gotowy jest kochać człowieka,
który odwrócił się do Niego plecami, ‘zwrócił się przeciw samemu sobie’. Wbrew swej
własnej sprawiedliwości użył miłosierdzia. ‘Ofiaruje siebie, aby podnieść człowieka i go
zbawić’. Jest to – jak pisał dalej Benedykt XVI – ‘miłość w swej najbardziej radykalnej formie’.
Bóg Jezusa Chrystusa nie jest bogiem Greków, który porusza świat i przyciąga ku sobie; może
być tylko kochany, ale sam nie kocha. Nie jest też bogiem deistów, który po stworzeniu
świata wycofał się w swą wieczność i nie przejawia żadnego zainteresowania naszymi
sprawami. Kościół głosi Boga, który działa wciąż na korzyść ludzi, który przychodzi niszczyć w
nas lęk przed umieraniem poprzez zmartwychwstanie Chrystusa. Otwiera drogę paschalną,
aby nas przeprowadzać ze śmierci egoistycznej samotności do życia miłością. Ileż z tych
pięknych myśli zawartych w pierwszej encyklice Benedykta XVI znajdowało się już w zalążku
rozważań prowadzonych przez kard. Ratzingera w rzymskim Koloseum w roku 2005?
Wszystkie te myśli, zawarte w Drodze Krzyżowej naszego Pana Jezusa Chrystusa, ostatecznie
spełniają się w Eucharystii. Chrystus – mówił bawarski kardynał – interpretuje Swoje życie
ziemskie, Swoją śmierć i Swoje zmartwychwstanie w powiązaniu z najświętszą Eucharystią.
Droga Krzyżowa staje się drogą wiodącą do głębi misterium eucharystycznego, drogą, która
prowadzi do głębokiej, duchowej komunii z Jezusem. Jako droga ‘mistagogiczna’, czyli
wyjaśniająca znaczenie Najświętszego Sakramentu, wciąż nam przypomina o największym
paradoksie chrześcijaństwa, że ‘jeśli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze,

zostanie samo jedno, ale jeśli obumrze, przynosi plon obfity’ (J 12, 24). W tym kontekście
kard. Joseph Ratzinger modlił się: ‘Uczyń nas świadkami Twego zmartwychwstania’”.

Kard. Joseph Ratzinger, ks. Robert Skrzypczak: „Droga Krzyżowa. Proroczy głos z
Koloseum”, wyd. Biały Kruk, 144 str., format 14,0 x 20,0 cm, twarda oprawa. Więcej na:
https://bialykruk.pl/ksiegarnia/ksiazki/droga-krzyzowa-proroczy-glos-z-koloseum