Z niepokojem obserwujemy wykorzystywanie władzy sądowniczej przez rządzących do zemsty na przeciwnikach politycznych. Ale także do realizacji lewicowej ideologii niszczącej fundament społeczeństwa – rodzinę. Sądy służą im także do zastraszania społeczeństwa. Nie wolno mówić prawdy, nie wolno krytykować osób posiadających parasol ochronny, w pewnych obszarach nie wolno opisywać rzeczywistości taką, jaka jest. Jako żywo przypomina to czasy komuny, czasy PRL. Wtedy również za pomocą sądów niszczono przeciwników; niektórych dosłownie skazując na kary śmierci. Groziła kara więzienia za tzw. wrogą propagandę; a mogło tu chodzić np. o prawdę historyczną (np. Katyń) czy o sytuację gospodarczą w kraju.

Po transformacji ustrojowej nie nastąpiło oczyszczenie środowiska sędziowskiego, nad którym wcześniej czuwała PZPR i niemało sędziów z tamtych czasów wciąż orzeka. Mogą to być również ich potomkowie, gdyż innym trudno było wejść do środowiska sędziowskiego.

Takim przypadkiem, który zasmuca jest wyrok skazujący panią Weronikę, której lekarz proponował zabicie dziecka, a ona, by chronić dzieci, ostrzegała inne kobiety przed usługami ginekologa-abortera (skazanego w 2008 r. za nielegalne aborcje). Sąd skazał ją i z niezwykłym pośpiechem, już w styczniu przystąpił do egzekucji wyroku wobec niej. Ta pani może lada chwila pójść do więzienia (a posiada trójkę dzieci). Odmówiła bowiem przepraszania człowieka, który chciał jej zabić dziecko. Apelowaliśmy do prezydenta K. Nawrockiego o ułaskawienie; oby jak najszybciej tego dokonał. Fundacja Życie i Rodzina przygotowuje dokumenty do procesu w Strasburgu, aby nie zostawić dzielnej mamy samej sobie.

Drugi przypadek. Sąd Rejonowy w Toruniu skazał schorowaną kobietę, 66-latkę, na karę 6 miesięcy więzienia w zawieszeniu na rok oraz na zapłatę zadośćuczynienia w wysokości 1000 zł. Przyczyną oskarżenia kobiety był jej wpis na Facebooku krytykujący niejasności finansowe związane z działalnością szefa Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Dwa dni później, rano, została zatrzymana i przewieziona na komendę, gdzie była przesłuchana i usłyszała zarzuty publicznego nawoływania do popełnienia zbrodni. Sąd nie dał jednak wiary emerytce, że krytyczny tekst napisała w emocjach, a uznał zeznania szefa Orkiestry, Sąd przyjął, że wina oskarżonej była znaczna i nie zaszły żadne okoliczności ograniczające i wyłączające stopień winy. Widać państwo silne wobec słabych, anonimowych i biednych a słabe wobec silnych.

Bezkarna natomiast pozostaje lekarka, która zabija dziecko zastrzykiem chlorku potasu. Codziennie w polskich szpitalach – rękami polskich lekarzy i za pieniądze polskich podatników – brutalnie morduje się dwoje a nawet troje bezbronnych, nienarodzonych dzieci! Łącznie w roku 2024 w polskich szpitalach przeprowadzono aż 885 aborcji (z czego 882 przypadki były z powodu „zagrożenia zdrowia psychicznego matki”). To ponad dwa razy więcej niż w roku 2023 i ponad pięć razy więcej niż w roku 2022! Polska staje się krajem bezprawnej „aborcji na życzenie”, gdzie aborcyjny przemysł zarabia miliony kosztem ludzkiego życia, rodzinnych tragedii, łamania sumień. Potężna kultura śmierci zaczyna brać w Polsce górę nad umacnianą od lat, konstytucyjną ochroną życia. Konstytucja, prawo, wyroki Trybunału Konstytucyjnego nie znaczą już nic wobec rządowej, aborcyjnej propagandy. To bezpośredni efekt wydania przez byłą minister zdrowia Izabelę Leszczynę bezprawnych rządowych wytycznych aborcyjnych.

I sprawa ks. M. Olszewskiego oraz urzędniczek z MS, p. Urszuli i  p. Karoliny: nastąpił przydział sędzi oraz zmieniono ławników co budzi poważne zastrzeżenia obrony co do bezstronności procesu. Mec. Wąsowski, obrońca ks. M. Olszewskiego  mówił m.in.: „Niewątpliwie władza, która chciała pokazać, jak będzie praworządnie rozliczać różne sprawy, pokazała, że przegrała, że nie jest to sprawiedliwe podejście, że musi mieć nieuczciwie dobrany skład orzekający, który przestał się kryć ze swoją stronniczością, żeby dowieść, oczywiście pozornie, swoich racji. Cokolwiek byśmy nie robili, to i tak wyrok – mamy takie przekonanie – jest już wydany. Dlatego będziemy tylko wykazywać dalej wszystkie błędy, które w tym postępowaniu przygotowawczym, przedsądowym same się ujawniają”.

Zachęcam do wysłuchania wypowiedzi dr A. Dąbrowskiego, prezesa częstochowskiej diecezjalnej Akcji Katolickiej  :


dobrze ujmuje wiele aspektów, w tym również braku wsparcia duchownych przez swoich przełożonych.

Co w tej sytuacji robić? Wspierać oskarżonych, o ile to możliwe udziałem w procesach; w ten sposób są podtrzymywani na duchu. Podpisywanie protestów przeciwko takim metodom; informowanie znajomych. Wspomaganie tych, którzy w sposób czynny bronią oskarżonych. I najważniejsze: modlitwa w ich intencji o umocnienie w ciężkim położeniu.



Zb.