Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Pan Karol Nawrocki

Szanowny Panie Prezydencie,

zwracamy się do Pana jako do strażnika ciągłości Rzeczypospolitej oraz dysponenta prerogatywy, która w sytuacjach szczególnych pozwala przywrócić właściwe proporcje pomiędzy literą prawa a poczuciem sprawiedliwości — prawa łaski, o którym stanowi art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Przedmiotem niniejszej petycji jest prośba o zastosowanie prawa łaski wobec Adama Borowskiego, skazanego prawomocnie na karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności w sprawie związanej z publiczną wypowiedzią o charakterze krytycznym, dotyczącą Romana Giertycha, a więc wypowiedzią osadzoną w realiach sporu publicznego, którego istotą jest ścieranie się opinii, ocen i stanowisk.

Adam Borowski nie jest postacią anonimową: jest bohaterskim działaczem antykomunistycznej opozycji, człowiekiem represjonowanym przez władze PRL, który za swoją działalność niepodległościową poniósł realną cenę więzienia i prześladowań. Dla wielu obywateli fakt, że dzisiaj taki człowiek ma trafić do zakładu karnego w wolnej Polsce, rodzi głęboki sprzeciw oraz poczucie, iż państwo — w wymiarze symbolicznym — uderza w tych, którzy współtworzyli fundamenty jego wolności.

W niniejszej sprawie znaczenie ma również aspekt humanitarny. Adam Borowski jest emerytem, osobą schorowaną: przeszedł wylew, a ponadto zmaga się z chorobą nowotworową. Wykonywanie wobec niego kary izolacyjnej w tych okolicznościach, niezależnie od formalnego wymiaru rozstrzygnięcia, oznaczałoby realne ryzyko nieodwracalnego pogorszenia stanu zdrowia i w praktyce mogłoby przybrać charakter represji przekraczającej cel kary. Prawo łaski w takich sytuacjach pełni swoją najgłębszą funkcję: pozwala państwu działać nie tylko zgodnie z przepisami, ale także w duchu humanitaryzmu i elementarnej odpowiedzialności.

Nie kwestionując konstytucyjnej roli sądów ani porządku prawnego, prosimy jednak Pana Prezydenta o spojrzenie na tę sprawę szerzej niż wyłącznie formalnie: kara izolacyjna wymierzona w sprawie dotyczącej wypowiedzi w sporze publicznym jawi się jako sankcja rażąco niewspółmierna, a jej wykonanie — w świetle biografii skazanego oraz konsekwencji społecznych — nie służy dobru wspólnemu. W oczach wielu obywateli grozi to utrwaleniem przekonania, że w sprawach o słowo i ocenę publiczną państwo sięga po środki o charakterze zastraszającym, zamiast chronić przestrzeń debaty w ramach demokratycznego ładu.

W tym stanie rzeczy wnosimy o darowanie Adamowi Borowskiemu prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności.

Nasza prośba nie jest żądaniem przywileju ani próbą tworzenia kategorii osób „nietykalnych”. Jest wezwaniem, by Rzeczpospolita — poprzez decyzję Głowy Państwa — potrafiła rozpoznać moment, w którym miara kary zaczyna rozmijać się z miarą sprawiedliwości, a interes publiczny przemawia za zastosowaniem instytucji przewidzianej w Konstytucji właśnie na takie okoliczności.

Wierzymy, że decyzja Pana Prezydenta o zastosowaniu prawa łaski będzie czytelnym znakiem, iż państwo polskie potrafi okazać sprawiedliwość w wymiarze nie tylko formalnym, ale i moralnym — i że zasłużony opozycjonista, więzień polityczny PRL, człowiek w podeszłym wieku i w ciężkim stanie zdrowia, nie zostanie pozbawiony wolności w sprawie, której rdzeniem pozostaje wypowiedź w przestrzeni publicznej.

Z wyrazami szacunku,

%%twój podpis%%