Roman Dmowski w  „Myśli nowoczesnego Polaka” pisał: „Gubi nas bierność nie tylko jako naród, ale i jako jednostki. Jej to przede wszystkim zawdzięczamy, że wśród nas tak częstym jest zjawiskiem pesymizm, beznadziejność, brak wiary w siebie i w możność życia na lepszy sposób. Trzeba świat znać i rozumieć, a życie samemu urabiać według własnych wymagań. Świat wtedy nie będzie tak brzydki, a życie na nim tak złe, jak to nam się często zdaje. Jest ono tylko twarde dla zniewieściałych próżniaków i bezlitosne dla nie rozumiejących ducha czasu”.

Wydawało mi się, że to nieuzasadniona ocena, albo miała rację bytu, gdy autor pisał te słowa, tj. na początku XX wieku. A jednak, czy nie ma coś z bierności w naszym polskim charakterze? Gdy potrzeba czynu, czy raczej nie czekamy co się wydarzy, a może kto inny za nas coś zrobi?

Chętnie dajemy się wciągnąć w dywagacje na temat co zrobi, a czego nie zrobi prezydent USA, przy czym występują w tych dyskusjach pseudoeksperci, których prognozy w wielu sprawach w ostatnich latach się nie sprawdziły.

Natomiast unikamy działań, które możemy podjąć tu i teraz i możemy przyczynić się do jakiegoś dobra w Polsce ale bierność powstrzymuje nas przed działaniem.

A jednak mobilizujemy się gdy widzimy nadciągającą katastrofę. Osoby i środowiska świadome zagrożeń informują z wyprzedzeniem i zachęcają do podejmowania walki. Jednak większość społeczeństwa nie zauważa tego i dopiero gdy stajemy nad przepaścią włącza się do działań.

W jakich obszarach możemy okazać się aktywni? W pierwszej kolejności w takich obszarach, które zagrażają suwerenności narodu a związane są ze szkodliwymi działaniami bądź zaniedbaniami rządu.

Tym obszarem, który zadecyduje o przetrwaniu Polski i Polaków jest edukacja! Dlatego środowiska świadome powagi sytuacji zorganizowały się w Koalicję na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły (KROPS)o podejmują walkę o Polski Obszar Edukacyjny.

W sobotę koalicja KROPS i Krajowa Sekcja Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” zorganizowali Konferencję; „W trosce o przyszłość polskiej szkoły – Ogólnopolskie Forum Oświatowe. Komu zależy na Polsce i edukacji młodego pokolenia Polaków powinien z uwagą wysłuchać każdego z wystąpień na tej konferencji. Wystąpienia są dostępne pod linkami:

https://banbye.com/watch/v_PS9Nae_N7N8R cz.1

https://banbye.com/watch/v_3BVzglTY6QxU - cz.2

https://banbye.com/watch/v_Xs3tp60wmFLl cz.3

https://banbye.com/watch/v_h072MUQ0MU8B cz.4

Należy się organizatorom nasza wdzięczność i wsparcie, tym bardziej, że robili to bezinteresownie, a gdy ktoś cokolwiek organizował, to wie jaki to trud i wysiłek, konieczność poświęcenia wiele czasu by wszystko „dograć” jak należy. A był to najmroźniejszy dzień tej zimy.

To bardzo budujące spotkanie, będące elementem długofalowego działania w obronie polskiej szkoły patriotycznego wychowania dzieci i młodzieży i przeciwstawienia sie destrukcyjnym działaniom rządu w obszarze edukacji. Jak wybrzmiało na tej konferencji, jest to absolutnie krytyczny aspekt: być lub nie być Polski. Jeśli są jeszcze jakieś środowiska związane z edukacją, niech dołączają do KROPS i walki o polską szkołę tak jak w czasach zaborów. Nauczyciele niech nabiorą odwagi i aktywnie wesprą działania tej koalicji. Niech przestaną się lękać szykan ze strony dyrekcji szkół, ze strony kuratoriów. Niech poczują swoją dziejową misję.

Oczywiście można się spodziewać oporu głównie ze strony urzędników oświaty i tych, którzy dostają dobre pieniądze za realizację niepolskich interesów w oświacie i edukacji. Ale ich jest mniejszość, choć dysponują władzą. Niech, dotychczas bierna większość nauczycieli, opowie się przeciw rządowej destrukcji w obszarze edukacji!

I niech politycy zauważą krytyczny moment naszych dziejów i możność uratowania Polski. Potrzeba aktywnych działań polityków opozycji. Może należy zaapelować szczególnie do PSL, ale może także do części posłów Polski 2050. Oby znaleźli sie wśród nich tacy, którzy zechcą dołączyć do obrony polskiej szkoły nie bacząc na interesy partyjne!


Drugim obszarem absolutnie krytycznym dla przyszłego bytu narodowego to obszar żywienia. Tu również rozstrzygają się losy naszego narodu. Albo będziemy mieli zdrową, polską żywność, albo będziemy truci żywnością sprowadzaną z zagranicy (ze wschodu i Ameryki Południowej). Na pewno potrzebne jest również tutaj pospolite ruszenie, by przeciwstawić się szkodliwym działaniom rządu i naciskom Unii Europejskiej. Oprócz protestów, które są potrzebne, gdyż budują świadomość sprawy, to warto przygotować pozytywny program, który można będzie przeprowadzić, mając za sobą opinię społeczną. Zorganizowanie środowisk rolniczych jest trudniejsze, ale nie niemożliwe. Jest sporo organizacji branżowych, organizacji rolniczych, NSZZ „Solidarność” Rolników indywidualnych, duszpasterstwa rolników; może uda się zorganizować środowisko walczące o dobrą żywność, być może pod egidą prezydenta Karola Nawrockiego. I znów apel o przebudzenie działaczy PSL: mają szansę odegrać pozytywną rolę i przeciwstawić się koalicji rządowej w której uczestniczą. PSL przestała de facto realizować interesy rolników, stała się partią reprezentującą dużych przedsiębiorców w obszarze rolnym oraz inteligencję miejską. Może potrzeba by działacze PSL spojrzeli na rolnictwo i sprawę żywienia Polaków w kontekście przetrwania narodu!

Niech Matka Boża, Królowa Polski czuwa nad nami!



Zb.