Na początku nowego roku ludzie planują, co chcieliby osiągnąć, jakie podjąć przedsięwzięcia. Takie zamysły dotyczą spraw osobistych, rodzinnych, ale także zawodowych.

Ci, którzy interesują sprawy publiczne, bądź w nich uczestniczą, też mają jakieś oczekiwania i swoje przewidywania.

Ludzie wiary Bogu zawierzają sprawy swoje i sprawy publiczne, by wspierał On realizację przez społeczeństwa dobrych dzieł. A tak wiele jest trudnych wyzwań, przed którymi stajemy w tym roku 2026.

Gdyby można byłoby zdystansować się od bieżących wydarzeń, by bez zgiełku można było przemyśleć, co dla nas jest najważniejsze i jakie działania warto podjąć. Coś na kształt rekolekcji. Trudno znaleźć taki czas.

A bp J. I. Munilla zauważa, że „Największe zniewolenie nie pochodzi z zewnętrznych działań możnych, ale z tego, co rodzi się w nas. Z tego powodu najtwardsza dyktatura to taka, w której niewolnicy znajdują przyjemność w swoim położeniu. Tym właśnie są nasze zależności, strachy, braki i rany, które nas czynią podatnymi na wszelkie strategie manipulacji. Na tej właśnie zasadzie oparta jest siła, z jaką panowanie nad człowiekiem zdobywa współczesny rynek rozrywki. Fikcyjne postaci wypierają prawdziwych ludzi, a wielkie cyfrowe opowieści tłumią duchowe tęsknoty, drzemiące w ludzkim sercu. W tym „świecie pełnym ekranów” jest jednak wciąż światłość zdolna uczynić człowieka wolnym. To blask narodzonego w cichości stajenki w Betlejem Chrystusa, by człowiek, pojednany z Bogiem, mógł odzyskać wolność kształtowania swojego życia wedle prawdy”.

Jednak już na początku roku dla wielu wydarzenia w Wenezueli były zaskoczeniem. Następuje zburzenie porządku międzynarodowego. Kształtuje się jakiś nowy system światowych zależności. Powrót Trumpa do Białego Domu rok temu zadał "śmiertelny cios" liberalnemu porządkowi świata. Jak dodał, "nowy świat jeszcze nie nabrał wyraźnego kształtu", a przed nami "jeszcze bardziej niestabilne, nieprzewidywalne i niebezpieczne lata". Oglądamy dopiero początek przemiany świata, która nadchodzi i zapewne będzie się wiązała z okresem niepewności i chaosu.

Metoda tzw. demokratycznych wyborów (również w oparciu o urabianie opinii publicznej przez media) pozwala na wybór takich osób na najwyższe stanowiska w państwach, które nie służą danym społeczeństwom. Jednak później trudno jest pozbawić ich władzy, gdyż znajdują sposoby (również poprzez manipulacje wyborcze), by wciąż trzymać się stołków rządowych. Co w takiej sytuacji robić? Czy liberalna demokracja wciąż służy narodom?

W świecie jawnie okazuje się, że w stosunkach międzynarodowych decyduje siła. Nie zawsze jest to siła militarna.

Również UE ze swojej pozycji stosowała i stosuje naciski np. wobec Rumunii, Węgier czy Polski, ogólnie wobec takich krajów, których władze wybrane przez dane społeczeństwa, im nie odpowiadają. Gdyby UE dysponowało własnym wojskiem, to kto wie, czy by nie podejmowano akcji militarnych. Sprzeczne interesy mogą prowadzić w tym roku do wielkich konfliktów, jeśli wśród mocarstw nie dojdzie do podziału wpływów i uzgodnienia zasad, którymi będą się kierować w stosunkach między sobą. Organizacje międzynarodowe typu ONZ straciły kompletnie swoją rację bytu.

W przypadku Polski niezbędne jest wzmocnienie, ale jego warunkiem jest konsolidacja społeczeństwa i zakopanie podziałów. W przeciwnym razie poszczególne części skłóconego społeczeństwa będą rozgrywane przeciw sobie. Musimy również wzmocnić gospodarkę, uwolnić ją od ideologicznych nacisków, szczególnie dyrektyw UE. Dopiero wtedy będziemy mogli wzmocnić swoją siłę obronną i zwiększyć nasze bezpieczeństwo. Nie możemy wierzyć ani w moc prawa międzynarodowego, ani w żadnego, potężnego protektora, który realizuje swoje interesy.

Ale zawsze należy pokładać nadzieję w Jezusie Chrystusie, który przyszedł na świat, by nas uczynić dziećmi Bożymi.

Zachęcam do wysłuchania kazania o. J. Strumiłowskiego:





Zb.