Nikt nie odpowiada tajnym kluczem odzewu

Nie odkryją go nawet bardowie podziemia

Żołnierzy znów wyklęto - w beretach moherów

Zresztą głos zagłusza wciąż Orkiestra nadęta

Może trzeba zejść głębiej, w ciemnicę sumienia

Gdy imiona zdradzano, adresy, kontakty

Na ojczyznę ludową - nie raz - przyrzeczenia

Może tak zamilkł głos, który jest niesprzedajny

Był później moment, okno w najnowszej historii

Zdawało się, że przemówi głos pokolenia

Zstąpić miał na nas Duch, co wybudza z niewoli

Od gromu głosów drżeć miała ziemia - ta ziemia

Jednak głos tajny ukryto w nowych słownikach

W kłamstwie gazet, w końcu wystawiono na giełdzie

Tak kupiono milczenie polskiego języka

Więc zastygł naród, w znów niewydanej komendzie

Lament wichru i grzmot - może zbliża się wojna

Zbyt późno już na odkrycia znaków i haseł

Nikt nie woła na stepach i milczą nam morza

Choć śluby Królowej lśnią odzewem w ryngrafie

                                        Wojciech Miotke