Zb.Żak: Myśli - Pełnia Bóstwa
data:07 czerwca 2024     Redaktor: Redakcja

Myśli, 23/2024, 07 czerwca 2024, Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa

Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda (J 19, 33-34).

Serce Jezusa, w którym są wszystkie skarby mądrości i umiejętności, Serce Jezusa, w którym mieszka cała pełnia Bóstwa, Serce Jezusa, w którym sobie Ojciec bardzo upodobał, zmiłuj się nad nami (z litanii do Serca Pana Jezusa).


 


Akurat dziś przypada Uroczystość Serca Pana Jezusa, dobrze więc rozważyć sens tego święta. Kult Najświętszego Serca Jezusowego jest obecny w historii chrześcijaństwa od samego jego początku, od chwili przepowiadania śmierci i zmartwychwstania Chrystusa i łączy się z nabożeństwem do Najświętszej Rany boku Jezusa. Jego obecna nazwa i wyraźne sprecyzowanie przedmiotu został objawiony św. Małgorzacie Marii Alacoque. Cześć Najświętszemu Sercu Jezusa rozszerzyła się na cały świat; szczególnie dzięki aprobacie i polecaniu tej formy pobożności przez wielu papieży.


Kult ten jest oddaniem czci Bożej Miłości uosobionej w Boskim Sercu Jezusa, jako ośrodku wolitywno-emocjonalnym Zbawiciela. Tak też rozumiał ten kult biskup Sebastian Pelczar, pisząc: „mówiąc tedy o Sercu Jezusowym, rozumie się nie tylko Serce cielesne, nierozdzielnie zjednoczone z Bóstwem, ale także Serce duchowe, to jest siedlisko Jego uczuć najczystszych, najświętszych, najdoskonalszych, a szczególnie ognisko i godło nieskończonej Jego miłości i wszystkich tych pragnień, dążności, usposobień, cnót, czynów i dzieł, które z tej miłości wypłynęły".


Bp Pelczar podkreśla także ogromne znaczenie Komunii św. i adoracji Najświętszego Sakramentu, który niejako utożsamia z NSPJ. Zachęca do częstego przyjmowania Komunii św., wskazując, by przyjmować Ją w tym celu, aby postępować w cnotach, doświadczać Bożej miłości i odpowiadać swoją miłością na miłość Bożą oraz wynagradzać Sercu Jezusa wszystkie zniewagi, jakich doznaje od ludzi. Zaznacza także, że bardzo ważny jest czas po Komunii św., gdyż jest to szczególny moment otwarcia się Serca Jezusowego i udzielania przez nie wielu łask. Zachęca on także do Komunii wynagradzającej, a nadto, do czci Najświętszego Sakramentu poza mszą świętą. Poleca także pewne akty, jakie można odmawiać ku czci tego Sakramentu: „Chwała i uwielbienie, miłość i dziękczynienie bądź w każdym momencie Tobie, o Serce Jezusa w Najświętszym Sakramencie, na wszystkich ołtarzach całej ziemi, aż do końca świata. Amen; Eucharystyczne Serce Jezusa, przymnóż nam wiary, nadziei i miłości".


Bp J. S. Pelczar podaje trzy zasadnicze sposoby uczczenia NSPJ. Jako pierwszy i najdoskonalszy z nich należy wymienić mszę św., wraz z Komunią sakramentalną, a w sposób szczególny uroczystość NSPJ, następnie pozaliturgiczne formy pobożności, ze szczególnym uwzględnieniem praktyki pierwszych piątków i nabożeństwa czerwcowego. Wszystko one wynikają z odkrywania daru miłości Boga do człowieka, uwielbienia Boga za ten dar i wdzięczności oraz pragnienia odpowiedzi miłością na Miłość. Co więcej, z jednej strony wspomniane praktyki są sposobami czci wobec Serca Jezusowego, ale przede wszystkim są ofiarowane człowiekowi przez Boga, by mógł jeszcze bardziej poznawać Go i zbliżać się do Niego, a przez to kształtować swoją codzienność na wzór Jezusa Chrystusa


Pan Jezus pokazując św. Małgorzacie Marii Alacoque (1647-1690) swoje Serce pełne ognia, rzekł do niej: "Moje Boskie Serce tak płonie miłością ku ludziom, że nie może dłużej utrzymać tych płomieni gorejących, zamkniętych w moim łonie. Ono pragnie rozlać je za twoim pośrednictwem i pragnie wzbogacić ludzi swoimi Bożymi skarbami".


Pan Jezus ponownie objawił się św. Małgorzacie w 1674 r. i wymienił dobrodziejstwa i łaski, jakie przyrzeka czcicielom swojego Serca. "To nabożeństwo jest ostatnim wysiłkiem Jego miłości i będzie dla ludzi jedynym ratunkiem w ostatnich czasach". Wśród różnych form czci Pan Jezus zażądał czci także wizerunków swojego Serca.


W tym samym roku 1674 miało miejsce trzecie z wielkich objawień. W czasie wystawienia Najświętszego Sakramentu pojawił się Świętej Pan Jezus "jaśniejący chwałą, ze stygmatami pięciu ran, jaśniejącymi jak słońce". Pan Jezus ponownie odsłonił swoją pierś i pokazał swoje Serce w pełnym blasku. Zażądał, aby w zamian za niewdzięczność, jaka spotyka Jego Serce i Jego miłość, okazaną rodzajowi ludzkiemu, dusze pobożne wynagradzały temuż Sercu zranionemu grzechami i niewdzięcznością ludzką. Zażądał, aby w duchu wynagrodzenia w każdą noc przed pierwszym piątkiem miesiąca odbywałą się godzinna adoracja Najświętszego Sakramentu (tzw. godzina święta) oraz aby Komunia święta w pierwsze piątki miesiąca była ofiarowana w celu wynagrodzenia Boskiemu Sercu za grzechy i oziębłość ludzką.


Wreszcie w piątek po oktawie Bożego Ciała, 10 czerwca 1675 roku, nastąpiło ostatnie wielkie objawienie. Chrystus ukazał się Małgorzacie, odsłonił swoje Serce i powiedział: "Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, że nie szczędziło niczego aż do zupełnego wyniszczenia się dla okazania im miłości, a w zamian za to doznaje od większości ludzi tylko gorzkiej niewdzięczności, wzgardy, nieuszanowania, lekceważenia, oziębłości i świętokradztw, jakie oddają mu w tym Sakramencie Miłości. Lecz najbardziej boli Mnie to, że w podobny sposób obchodzą się ze Mną serca służbie mojej szczególnie poświęcone. Dlatego żądam, aby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był odtąd poświęcony jako osobne święto ku czci mojego Serca i na wynagrodzenie Mi przez Komunię i inne praktyki pobożne zniewag, jakich doznaję. W zamian za to obiecuję ci, że Serce moje wyleje hojne łaski na tych wszystkich, którzy w ten sposób oddadzą Mu cześć lub przyczynią się do jej rozszerzenia".


Pan Jezus dał św. Małgorzacie Alacoque dwanaście obietnic, dotyczących czcicieli Jego Serca, a wśród nich:


4. Będę ich pewną ucieczką w życiu, a szczególnie w godzinę śmierci.


6. Grzesznicy znajdą w mym Sercu źródło i ocean miłosierdzia.


9. Będę błogosławił domom, w których wizerunek Serca mojego będzie czczony.


12. W nadmiarze miłosierdzia Serca mojego przyrzekam tym wszystkim, którzy będą komunikować w pierwsze piątki miesiąca przez dziewięć miesięcy z rzędu w intencji wynagrodzenia, że miłość moja udzieli łaskę pokuty, iż nie umrą w niełasce, ani bez Sakramentów św., a Serce moje będzie im pewną ucieczką w ostatniej godzinie życia.


Zachęcam do wysłuchania ks. S. Kostrzewy Najświętsze Serce Jezusa ratunkiem przed wiecznym potępieniem:


 



 


 


Kościół widzi w nabożeństwie do Serca Jezusowego znak miłości Boga ku ludziom. Chce także rozbudzić w sercach ludzkich wzajemną miłość ku Bogu. Sam Chrystus nadał temu nabożeństwu wybitnie kierunek ekspiacyjny: ma nas ono uwrażliwiać na grzech, mobilizować w imię miłości Chrystusa do walki z nim oraz do wynagradzania za tych, którzy najwięcej ranią Boże Serce. Dobrze jest też uświadamiać sobie, że msza św. to ofiara przebłagalna, którą złożył Jezus za nasze grzechy Bogu Ojcu. Zdarza się, że zapominamy o tym traktując mszę św. jako spotkanie wspólnoty.


 


Zb.







Informujemy, iż w celu optymalizacji treści na stronie, dostosowania ich do potrzeb użytkownika, jak również dla celów reklamowych i statystycznych korzystamy z informacji zapisanych w plikach cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies można kontrolować w ustawieniach przeglądarki internetowej. Korzystając z naszej strony, bez zmiany ustawień w przeglądarce internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności.