Cudo stworzone przez naturę na granicy USA i Kanady, czyli słynna rzeka Ameryki Północnej długa tylko na 58 km, łączy jeziora Erie i Ontario, oddzielając Kanadę od stanu Nowy Jork. Opuszcza jezioro szeroka na 1200 m, okrążywszy wyspę Grand Island płynie w bystrych kaskadach, ponownie rozdzielona wyspą Goat Island na dwa wysokie wodospady dzielone na: Niagara amerykańska, szeroka 322 m, i wygięty w kształt łuku podkowy szeroki 915 m odcinek kanadyjski.

Potężna masa wody w większości (siedemdziesiąt procent) płynie przez wodospad kanadyjski.
Podróżnik - taki jak ja - jeździ samodzielnie; czasem z dwoma osobami i nic więcej. Zimową porą wyprawę „Rowerem Dookoła Wodospadu Niagara Falls” można rozpocząć w dowolnym miejscu. Początkowo deptakiem, mostem Rainbow Bridge przez taras widokowy, aleją parkową do zamknięcia pętli. Zima wypięknia wodospad, mrozy zmieniają całkowicie letni wygląd, choć rzeka ta sama, pokryta opadami śniegu, kreśli z wilgotnego powietrza osiadającą szadź i sople lodu przy niskiej temperaturze, tworząc iście spektakularny widok całej okolicy.

Spadająca woda tworzy mgiełkę z kropelek wody i natychmiast opada, zamarzając skrzącymi szpilkami i rosnącymi soplami lodu. Zmienia to widok w bajkową zimową krainę, niczym z bajki o Śpiącej Królewnie. Nocą podświetlony setkami kolorowych reflektorów zabarwia swoim blaskiem masy wody spadającej w ciemność, tworząc niezwykle zachwycający i tajemniczy widok wodospadu. Jednego z najsłynniejszych cudów Ziemi, którego specjalnie nie trzeba przedstawiać.

Polonia w narodowe święta organizuje podświetlenia na biało - czerwono całego progu wodospadu. Wyprawa wokół Niagara Falls daje nam 21 km marszu z pięknymi panoramami i mocą wrażeń. Odległość między amerykańskim a kanadyjskim wodospadem wynosi 1039 m. [...]

"Miasto marzeń, miasto luksusu wyrosłe na piaskach pustyni. Tajemnicze i ekskluzywne, położone nad Zatoką Perską, gdzie pół wieku temu w tym miejscu znajdowała się mała osada. Kolorytu dodają sztuczne wyspy kształtu palmy. Ich mocna waluta to dirham: 100 filsów.
Całym sercem. Radość poety. „Sen poety z łez konwalii pod delikatną powieką zamknięty. Los poety czasem wichrem, czasem deszczem, czasem ukojeniem pisany. Radość poety jak słowikowe śpiewanie, gdy w sercu słuchacza zamieszka. Gdy dusze podobnym rytmem nastrojone, to życie z zżyciem na zawsze splecione.” - Katarzyna Marciniuk.

Stefan.
Solidarni 2010 o / Tychy