Na początku trzeba jednak odnieść się do wyroku płockiego sądu sprzed paru dni. Oprócz tego, że oburza, to również motywuje do podjęcia refleksji na temat wiary.

Sędzia uznał bowiem, że pokolorowanie aureoli Matki Bożej Częstochowskiej w barwy LGBT nie jest obrazą uczuć religijnych. Bo aktywistki, które się tego dopuściły, jak twierdzą, nie miały zamiaru nikogo obrażać. Była to ich „spontaniczna reakcja” na dekorację Grobu Pańskiego, która jednoznacznie pokazywała grzeszność aktów homoseksualnych i ideologii LGBT…
Kpina.
Wyrok nie jest prawomocny, więc pozostaje mieć nadzieję, że apelacja przyniesie oczekiwany skutek.

Dziwnym zbiegiem okoliczności celem odreagowywania środowisk LGBT są zwykle symbole religijne.

W Gdańsku podczas tamtejszej homoparady wyśmiano tradycyjną procesję Bożego Ciała poprzez stworzenie pokaźnego feretronu z waginą na szczycie. W Warszawie punktem kulminacyjnym wybryków Michała „Margota” było nałożenie na figurę ukrzyżowanego Chrystusa flagi w barwach LGBT, co od razu przywołało na myśl nakładanie purpurowej szaty przez rzymskich legionistów.
W Płocku – wiadomo. Dodam tylko, że wizerunek Matki Najświętszej był porozklejany nie tylko na murach, ale też na śmietnikach czy przenośnych toaletach.

Zgodnie z wyrokiem sądu, nie są to działania wymierzone w ośmieszenie wiary katolickiej. Oczywiście, a ten wyrok wcale nie ośmiesza polskiego sądownictwa.

Wyrok pokazuje jednak bolesną prawdę, że w „katolickiej” Polsce bardzo łatwo bezkarnie kpić z symboli naszej wiary.

Dlaczego tak się dzieje?

Trzeba zmierzyć się z trudnym faktem, że wiara dla wielu już nic nie znaczy. A może i dla większości?...

Niestety część tych, którzy deklarują, że wiara coś dla nich znaczy – po prostu nie zna jej prawd. Bo jak inaczej wytłumaczyć takie głosy: „jestem katolikiem, ale kobieta powinna mieć w tej sytuacji wolny wybór” lub „wierzę w Boga, ale nie mam problemu z tym, że syn żyje z kobietą bez ślubu”.

A może dlatego tak łatwo można szydzić z wiary, podważać małżeństwo i rodzinę, bo tak mało jest obrońców tych wartości?

I może najtrudniejsze pytania: co ja z tym robię? Czy taki wyrok z Płocka w ogóle mnie porusza? Czy przejmuje mnie, że ktoś bezkarnie obraża Matkę Mojego Boga?

Wielki Post jest dobrym czasem, aby podjąć refleksję na ten temat. Dlatego poprosiliśmy księdza Daniela Wachowiaka o wygłoszenie rekolekcji wielkopostnych.

Ksiądz Daniel jest proboszczem w malowniczo położonej miejscowości Piłka w Puszczy Noteckiej. Bardziej znany jest ze swojej aktywności w mediach społecznościowych.



Wielokrotnie, za pośrednictwem Twittera, zabiera głos w sprawach dotyczących wiary i moralności. Mężnie staje w obronie najważniejszych wartości, a zarazem nie waha się przeciwstawiać tym, którzy w jakikolwiek sposób rozwadniają nauczanie Kościoła. Ksiądz Daniel zna i docenia działalność Centrum Życia i Rodziny, dlatego chętnie zgodził się wygłosić cztery katechezy wielkopostne dla wszystkich, którzy utożsamiają się z misją naszej fundacji.
Będziemy je publikować co tydzień, począwszy od 10 marca. Gorąco Państwa zachęcam do ich wysłuchania. Tymczasem zapraszam do obejrzenia filmowej zapowiedzi tych niezwykłych rekolekcji

Nie możemy opierać naszej walki o życie i rodzinę wyłącznie na sobie samych, musimy szukać pomocy z „góry”. Tym bardziej, jeśli sami domagamy się prawości od innych, nasze serca powinny jaśnieć prawością.

Ufam, że te rekolekcje z ks. Danielem Wachowiakiem pomogą Państwu oczyścić serca i sumienia.

Centrum Życia i Rodziny