LISTOPADOWA REFLEKSJA
Najwyższy już czas robić wielkie przygotowanie do Drogi.
Atmosfera Wszystkich Świętych, Dnia Zadusznego, polskie cmentarze, wspomnienia - pomagają w tym z pewnością.
Robiąc porządek w papierach, książkach, rzeczach osobistych, znalazłem delikatną, kruchą kartkę z wierszem ks.Janusza Stanisława Pasierba.
Był u mnie w roku 1974, kiedy pracowałem w Sierakowicach, na Kaszubach.
Nie wiem, czy wiersz ten został opublikowany, ale wtedy - w 1974 r. - otrzymałem go jako maszynopis, z własnoręczną dedykacją Autora.
Podaję go do druku ze względu na tematykę, głębię i melancholijne piękno zakończone zdecydowanym poleceniem. Przeczytajmy:
pamiętaj że proch
popiół umarłej rośliny
popiół z palmy zielonej
popiół z chwały szumiącej
że w proch
popiół z książki
popiół z miasta
popiół ze świata
pamiętaj człowiecze
popiół z ciała
popiół z mózgu
popiół z uśmiechu
pamiętaj
jeśliś uczniem Jezusa
który przyniósł na ziemię
ogień pamiętaj
musisz się palić
Janusz St.Pasierb
