Szczęście człowieka sprawiedliwego
data:02 lutego 2019     Redaktor: GKut

DWIE DROGI: Szczęście człowieka sprawiedliwego; nieszczęsny koniec bezbożnych .

 

Błogosławiony mąż, który nie chodził za radą niezbożnych, i nie stał na drodze grzesznych, i na stolicy
zarazy nie siedział,
ale w zakonie Pańskim upodobania jego, i nad zakonem Jego rozmyśla we dnie i w nocy.
I będzie jak drzewo, które zasadzone jest nad ściekaniem wód, które swój owoc da czasu swego, a liść jego
nie opadnie, i wszystko, cokolwiek czynić będzie, poszczęści się.
Nie tak niezbożni, nie tak; ale jak proch, który rozmiata wiatr z wierzchu ziemi.
Przeto nie powstaną nie zbożnicy na sądzie ani grzesznicy w zebraniu sprawiedliwych.
Albo wiem zna Pan drogę sprawiedliwych, a droga niezbożnych zginie.
 
(tłum. o.Jakub Wujek SJ)

 
 
 





Informujemy, iż w celu optymalizacji treści na stronie, dostosowania ich do potrzeb użytkownika, jak również dla celów reklamowych i statystycznych korzystamy z informacji zapisanych w plikach cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies można kontrolować w ustawieniach przeglądarki internetowej. Korzystając z naszej strony, bez zmiany ustawień w przeglądarce internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności.