Adam Gajkowski: Wigilia 1981
data:24 grudnia 2017     Redaktor: agalaura

Nie wiemy jak to się stało,
niestety tego roku Herod
wiedział o narodzinach wcześniej.
 
 

W osłonie nocy wydał dekret,
rozesłał zbrojnych po kraju,
by szukali dzieciny,
nie przebierając w środkach.
Przecież wolność nie mógła się narodzić!
 
Oprawcy idąc za złudną gwiazdą,
uzbrojeni w stalowe pancerze
wyłamali bramy stoczni.
Furią wodnych wystrzałów
zdusili wielki ogień pieców.
Śmiertelną serią wypruli głębię kopalń...
 
Na nic zdał się ich psi węch
i twarde metody przesłuchań,
nie znaleźli tajnego miejsca.
 
On na przekór godzinie policyjnej.
Cichą nocą nam się narodził.
Wskazując drogę do siebie
tylko tym, którzy w mroku,
u szczytów szybów, naznaczonych
kainową ręką, potrafili odnaleźć
migoczące światełko karbidówki.
 
Tam w dole na czarnych bryłach
uświęconych całopalną ofiarą
umoszczono Mu posłanie,
na którym mrużąc oczka zasnął,
zmęczony ciągłym ukrywaniem
i płaczem z żalu nad losem
grudniowych wdów i sierot.
 
 
 
Zobacz równiez:





Informujemy, iż w celu optymalizacji treści na stronie, dostosowania ich do potrzeb użytkownika, jak również dla celów reklamowych i statystycznych korzystamy z informacji zapisanych w plikach cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies można kontrolować w ustawieniach przeglądarki internetowej. Korzystając z naszej strony, bez zmiany ustawień w przeglądarce internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności.