WIECZNE ODPOCZYWANIE...
data:02 listopada 2017     Redaktor: Shork

Dzień Zaduszny skłania do zadumy


W cieniu chryzantem nieskazitelnie białych
zniczy skromnych, malutkich i tych okazałych
zaduma i wspomnienia przysiadły na grobach
tu pamięć powraca o najdroższych osobach.
 
Dopóki pamiętamy, oni wciąż w nas żyją
z wierzchu przyblakłe wspomnienia w głębi się kryją...
ale za dobro, piękno, które nosisz w sobie
podziękuj matce, ojcu tu, dziś, przy ich grobie...
 
Podziękuj babci za codzienne źródło wiary,
za zdrowaśki szeptane z wieczora, nad ranem,
bo może nie zdążyłeś...odeszła za wcześnie
chciałbyś ją przytulić...możesz...ale we śnie..
 
Schyl głowę przed tymi, co za naszą i waszą
znaj twarze, imiona, okryte śmierci ciszą
wieczna pamięć niezłomnym i chwała za waleczność
biało-czerwona otula swych synów na wieczność.
 
Tłoczymy się dziś przy rozświetlonych mogiłach
proch w ich wnętrzu i nicość, czy mądrość i siła
co rozumiesz z wszechobecnego tu przemijania
gdzie znaleźć odpowiedź na te od zawsze pytania
 
Nie naszą ludzką miarą mierzyć tajemnicę
przejścia na drugi brzeg, życia - śmierci granicę,
lecz powinnością jest wszakże modlitwa - błaganie
wieczne odpoczywanie racz im dać, Panie...
 
Krystyna Śliwińska, 1, 11, 2017





Informujemy, iż w celu optymalizacji treści na stronie, dostosowania ich do potrzeb użytkownika, jak również dla celów reklamowych i statystycznych korzystamy z informacji zapisanych w plikach cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies można kontrolować w ustawieniach przeglądarki internetowej. Korzystając z naszej strony, bez zmiany ustawień w przeglądarce internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności.