Marsz rozpoczął się złożeniem kwiatów w warszawskiej katedrze pod tablicą bohaterskiego Prezydenta Warszawy - Stefana Starzyńskiego i prymasa Tysiąclecia - Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Nastepnie na Placu Zamkowym, pod Kolumną Zygmunta nastąpilo przypomnienie podstawowych faktów i liczb. "Polska utraciłą 12 milonów swych obywateli" - zabrzmiało z mocą. Stąd ruszylismy pod kamień Katyński - chwila modlitwy, kwiaty i literackie skupienie. Na czele marszu był niesiony Krzyż, tuż za nim Sztandar Katyński.

Ruszylismy dalej z modlitwą na ustach... Powiewały przejmujace transparenty i bannery - a na nich wyliczenia strat, jakie poniosła Polska wskutek napaści niemieckiej, oraz zdjęcia riun zburzonej Warszawy.

Przy pierwszym przystanku - Kościele Św. Anny, uczestnicy marszu usłyszeli słowo o Świętym Janie Pawle II oraz wiersz Mieczysława Ubysza, zapomnianego poety, spikera powstańczej radiostacji "Błyskawica", "Tu ora pro nobis". Złożono kwiaty pod tablicą papieską.

Kolejną stacją była Figura Matki Bosskiej Passawskiej - drugiego, po Kolumnie Zygmunta najstarszego pomnika w Warszawie. Tu przedstawiony został obraz martyrologi Wschodu po wkroczeniu do Polski Sowietów. Przerażająca historia wybrzmiała dokoła.

Następny przystanek nie był planowany. 50 m dalej do uroczystości włączyła się Ferajna z Hoovera, grupa muzykalnych młodzieńców z patriotycznym zacięciem. Dla uczestników marszu wykonali utwór "Dnia pierwszego września".

Marsz dotarł do Kościoła seminaryjnego. Tu przypomniany został ważny fakt. Plan Hitlera zakładał nie tylko podbicie naszego kraju, ale wymordowanie ludności cywilnej. I w reakcji na te zbrodni, ludność ta zorganizowała się w cywilny ruch oporu.

Przed Pałacem Prezydenckim głos zabrał Andrzej Melak prezes Komitetu Katyńskiego. Przypomniał, że Polacy czekają na jeszcze co najmniej dwa pomniki w Warszawie. Jeden to pomnik poświęcony zabitym w Smoleńsku, który powinien stanąć właśnie w tym miejscu, gdzie przystanął marsz; drugi to pomnik zwycięstwa nad bolszewikami w 1920 roku. Jest oczywiste, że od kiedy urząd Prezydenta RP objął Andrzej Duda, te dwa cele są bliższe realizacji.

Przed pomnikiem Stefana Kardynała Wyszyńskiego znów zgromadzonych i przechodniów poruszyła poezja walczącej Warszawy - "Manifest" Mieczysława Ubysza oraz „1-go września 1944” Kazimierza Wierzyńskiego.

Następnym etapem marszu była Msza Św. w Kościele Św. Krzyża w intencji ofiar II Wojny Światowej. Kazanie wygłosił Ks. prałat Józef Maj, wieloletni proboszcz parafii św. Katarzyny na Służewie. Ksiądz prałat zasłynął z odwagi i bezkompromisowości, odsłonił m.in. pomnik Męczenników Terroru Komunistycznego. "Dla mnie to był dzień rzezi moich wychowanków, ludzi, który byli nadzieją establishmentu patriotycznego w Polsce. Mnie się wydaje, że to wydarzenie, straszliwe, jest kamieniem węgielnym nowego ładu w Polsce, który kiedyś, wcześniej czy później, będzie" - stwierdził ks. Maj po zamachu smoleńskim 10.04.2010r.

Kazanie poruszyło zgromadzonych bolesną prawdą o zagrożeniu świata wartości, jakie dokonuje się na naszych oczach.