Poniżej publikujemy wiersz Lecha Galickiego zatytułowany "Potok", z serdecznym podziękowaniem za ujmującą dedykację - redakcja
Potok
Płynie
O brzegi kołysze
A leciwy on ci jest
Pieści swoją ciszę
Lat ma tyle ile drzew
Ile piasku ziaren
On szumiący wieczność rwący
Jako dęby stare
Śpiewa
Polsko!
Echo pyta mnie
Kroplę duszy mętną
Ile we mnie światła
A ile ciemności
Gości
Potok to leciwy
Jako nasze drogi
Ni prosty
Ni krzywy
Słów konfiguracja
Tak i nie
Nie i tak
Zielona akacja
I pożółkła brzoza
Sok wiosenny wielce
Polska jesień hoża
Uderzają struny
I mierzą zamiary
A ja jestem silny
Jak mej Matki dłonie
Młody duszą wiekiem stary
Biegnę płynę gonię
O brzeg się kołyszę
Śpiewam
Polska nie przeminie…
Potok pieści ciszę
Tak od źródeł swoich trwa
Płynie
… póki my żyjemy
Lech Galicki
( z Matki Stanisławy z domu Przybeckiej i Ojca Władysława)