O, felix Roma

Szczęśliwy Rzymie, co na wzgórzach siedmiu

Głosisz dziś chwałę wielkiego Papieża.

Jan Paweł II tu świat z Bogiem jednał,

Z Ojcem narodów odnawiał przymierze,

Tu drzwi otwierał na wieczne przestrzenie,

Stąd błogosławił wszystkie świata strony.

On Cię ukochał miłością Pasterza.

Tyś Jemu – świadkiem, On Tobie – sumieniem,

Krwią Jego bruk Twój został poświęcony.

Ciesz się, po trzykroć szczęśliwy, Krakowie;

Tyś był stolicą tego Króla – Ducha,

Przy Tobie wzrastał w mądrości i słowie,

Pod Twoim niebem głosu Boga słuchał.

Tu – mężny wiarą i nadzieją silny,

Potężny myślą, odważny rozumem

Bronił człowieka, by pod jarzmem ciężkim

Nie upadł nigdy nikt przed panem innym

Niż Bóg Jedyny, Zbawca i Król sumień,

Tu, w Nowej Hucie, krzyż zatknął zwycięski.

Raduj się Polsko, wesel się Kościele!

Wolny od lęku Kapłan Zbawiciela

Ludowi darem był i przyjacielem.

W czystą Ofiarę krąg narodów wcielał.

W płaszczu Maryi, ze słowem dobroci

Wolność i prawdę wiecznie połączone

Po całej ziemi niestrudzenie głosił,

Aby żył człowiek i odniósł zwycięstwo,

Ażeby wzrastał w niebo zapatrzony,

On światu wiary dał błogosławieństwo.

Iza S.

Warszawa, 19. lutego 2015r.