Poetyckie refleksje Siostry Justyny
data:05 marca 2015     Redaktor: GKut

 

fot.JB










S k a r g a

 

s. M. Justyna

 

 

 

Samotność przytuliła się do krzyża

 

nie miała nikogo

 

przed kim mogłaby się zwierzyć

 

zostały jej tylko przeżycia i przeżycia

 

 

 

Próbowała powiedzieć Zbawieniu

 

o tym co w niej wyje razem z wiatrem

 

z kundlem wrażliwym na blask księżyca

 

jednak nie potrafiła

 

bardzo to było skomplikowane

 

 

 

Czekała na podpowiedź od anioła

 

ale ten nie odczuwał ciężaru  samotności

 

wręcz za nią tęsknił

 

otoczony gestem wyciągniętych rąk

 

 

 

Wysłany przez Wszechmoc

 

do Ogrójca

 

zobaczył trwogę ludzkiej niemocy

 

i mękę potu krwawego

 

 

 

Zrozumiał ból opuszczenia

 

 

 

Umocnił

 

Dodał odwagi

 

Stał się nieodłącznym towarzyszem

 

 

 

O Panie wysyłaj anioły na ziemię

 

niech budzą skamieniałe sumienia

 

zanurzone w niewinnej krwi

 

bo z serc wyrywa się skarga

 

Boże o Boże czemuś nas opuścił

 






Informujemy, iż w celu optymalizacji treści na stronie, dostosowania ich do potrzeb użytkownika, jak również dla celów reklamowych i statystycznych korzystamy z informacji zapisanych w plikach cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies można kontrolować w ustawieniach przeglądarki internetowej. Korzystając z naszej strony, bez zmiany ustawień w przeglądarce internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności.