PORADNIK DLA CZŁONKA KOMISJI WYBORCZEJ
data:24 lutego 2015     Redaktor: husarz

KTÓRY CHCE WRAZ Z NAMI POŁOŻYĆ KRES FAŁSZOWANIU WYBORÓW W POLSCE
(Jest to wstępny szkic – szczegóły będą omówione na specjalnych szkoleniach oraz uzupełnione, gdy PKW ogłosi swe ostateczne wytyczne)

Słownik skrótów używanych w szkicu
BIP -Biuletyn Informacji Publicznej
COKW -członek Obwodowej Komisji Wyborczej
KW -komitet wyborczy kandydata na prezydenta
OKW -Obwodowa Komisja Wyborcza
PK -przewodniczący OKW
ZPK -wiceprzewodniczący OKW
RKW -Ruch Kontroli Wyborów
Rozdział I
Przed wyborami
1. Aby skutecznie dopilnować procesu wyborczego trzeba zostać Członkiem (COKW) Obwodowej Komisji Wyborczej (OKW) i działać wspólnie wraz z innymi wolontariuszami kontrolującymi przebieg wyborów w całym Kraju. Aby pracować w danej OKW należy być wpisanym do spisu wyborców w danej gminie (nawet jeśli w danej gminie nie jesteśmy zameldowani na stałe lub nawet tymczasowo wystarczy zgodnie z prostą procedurą w gminie dopisać się do spisu wyborców). Swoją chęć pracy w komisji powinniśmy teraz zgłosić do Ruchu Kontroli Wyborów (RKW) oraz do zarejestrowanego komitetu wyborczego (KW) kandydata na prezydenta RP. Należy to zrobić jak najwcześniej podając swoje dane i podpisując stosowne upoważnienia, a KW zgłosi nas do urzędu miasta/gminy w terminie, który upływa 23 dni przed wyborami, czyli 17 kwietnia 2015 r.
O gotowości pełnienia funkcji COKW należy powiadomić Ruch Kontroli Wyborów, który będzie Państwa wspomagał na każdym etapie działań. Można swoją kandydaturę zarejestrować poprzez internet, można też zgłosić się podczas szkoleń lub wypełnić kartę rozdawaną podczas Konferencji „Powstań Polsko”.
Dieta dla przewodniczącego OKW za dzień pracy w dniu wyborów -200 zł Dieta dla wiceprzewodniczącego OKW za dzień pracy w dniu wyborów -180 zł Dieta dla członka OKW za dzień pracy w dniu wyborów -160 zł
Ponadto członkowi obwodowej lub terytorialnej komisji wyborczej w związku z wykonywaniem zadań przysługuje do 5 dni zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego oraz uprawnień ze stosunku pracy, z wyjątkiem prawa do wynagrodzenia.
2. W skład OKW – w zależności od obwodu wyborczego – może wejść od 6do8 osób wystawionych przez komitety wyborcze plus osoba wyznaczona urzędowo. Oznacza to, że jeśli będzie więcej chętnych do pracy w OKW to wyłonienie składu OKW dokonane zostanie na drodze losowania. Już na tym etapie musimy przypilnować zarówno terminu takiego losowania jak i samej metody „losowania” członków OKW, ponieważ istnieją proste sposoby fałszowania tego typu losowania (będziemy o tym mówić na szkoleniach, na które zapraszamy). Jeśli nie zostaniemy wylosowani należy ten fakt zgłosić do nas oraz do tego komitetu wyborczego, który nas delegował do OKW. Nie wolno się poddawać, ostatecznie jeśli nie przejdziemy przez żadne losowanie swoją chęć dopilnowania wyborów należy zrealizować poprzez pełnienie funkcji męża zaufania (MZ) [podamy także instrukcje postępowania dla mężów zaufania]. (Uwaga: Mąż zaufania nie ma takich możliwości działania jak COKW a także nie pobiera diety)
Każdy komitet wyborczy ma prawo do oddelegowania swych mężów zaufania do komisji, co oznacza, że w jednej komisji może być jednocześnie tylu mężów zaufania, ilu jest kandydatów z zachowaniem zasady, że na sali może być tylko jeden mąż zaufania z danego komitetu. Mąż zaufania musi wylegitymować się dowodem osobistym oraz zaświadczeniem ze swojego komitetu wyborczego przed przewodniczącym komisji lub jego zastępcą, gdy przewodniczący jest nieobecny. Musimy przy tym pamiętać, że członek RKW, jako przewodniczący komisji musi wylegitymować i sprawdzić męża zaufania z ramienia RKW nawet, jeśli go dobrze znamy -takie są procedury i należy to zrobić ze względu na pozostałych członków naszej komisji. Mąż zaufania nigdy nie pomaga komisji w jej pracy, a jedynie obserwuje jej pracę. Mąż zaufania nie może, np.: przenosić kart do głosowania, pieczętować, liczyć, niczego nie wolno mu dotykać itp. UWAGA: Po zakończeniu pracy komisji i podpisaniu protokołu mąż zaufania może i powinien otrzymać kopię ostatecznego protokołu, do tworzonego protokołu MZ ma prawo wnieść uwagi zawierające opis nieprawidłowości w specjalnie na ten cel wyznaczonym miejscu na końcu protokołu.

3. Kolejnym etapem dla członków OKW jest ich urzędowe szkolenie. Przeprowadza je miasto/gmina. Właściwy urząd powiadamia członków komisji o terminie szkolenia m.in. poprzez wiadomość tekstową SMS. Termin jest tylko jeden i narzucony z góry, a szkolenie jest obowiązkowe, trzeba zaznaczyć, że bardzo często jest to szkolenie powierzchowne a jego celem jest uśpienie czujności uczestniczących w szkoleniach członków komisji wyborczych. To na tym szkoleniu członkowie komisji wybierają spośród siebie przewodniczącego komisji (PK) oraz zastępcę przewodniczącego (ZPK) OKW. Nie ma specjalnych wymagań -czasem wystarczy się zgłosić i wszyscy się zgadzają, bo nikt inny nie chce tej funkcji pełnić, podobnie jest z funkcją zastępcy przewodniczącego. Koniecznie należy zgłosić się na przewodniczącego/zastępcę ponieważ ich uprawnienia są daleko większe niż innych członków OKW.
A jeśli nie możemy być na takim szkoleniu? Jeżeli ponad połowa członków danej OKW się nie stawi, wybierany jest inny termin. Nieobecność na szkoleniu nie wyklucza z pracy w OKW, jednak przewodniczący komisji może wnioskować o obniżenie diety dla osoby nieobecnej na szkoleniu.
Przewodniczący komisji oraz jego zastępca odbywają jeszcze jedno specjalne szkolenie przygotowane przez odpowiedni urząd w wyznaczonym terminie.
4. Komisja najpóźniej 3 dni przed głosowaniem (do czwartku 7 maja 2015 r.) spotyka się i określa plan swej pracy w dzień wyborów. Komisja ustala także w uzgodnieniu z wójtem lub innym upoważnionym urzędnikiem, odbiór oraz miejsce i sposób przechowywania do dnia głosowania tych materiałów, które zostaną odebranie w przeddzień wyborów.
Aby naprawdę skutecznie dopilnować procesu wyborczego, koniecznie należy zapoznać się z materiałami przygotowanymi przez nas oraz uczestniczyć w odpowiednich szczegółowych szkoleniach.
Rozdział II
Przygotowania – dzień przed wyborami
Do wykonania zadania opisanego w tym punkcie komisja wyznacza co najmniej trzy osoby ze swego składu, przy czym jedną z nich powinien być przewodniczący komisji lub jego zastępca. Oczywiście wśród tych osób, które biorą udział w tak ważnych czynnościach nie może nas zabraknąć, gdyż czynności te są bardzo ważne z punktu widzenia możliwości fałszowania wyborów.
1. Dzień przed wyborami (sobota) OKW spotyka się w swoim lokalu wyborczym w terminie wyznaczonej odgórnie przez urząd miasta/gminy. Przewodniczący OKW otrzymuje pieczęć i odbierane są przesłane przez kuriera paczki z kartami do głosowania i innymi materiałami, m.in. wytycznymi PKW dla komisji, odpowiednią ustawą oraz niezbędnymi numerami telefonów do Komisarza Wyborczego, do odpowiedniego urzędu w sprawie spisu wyborców, oraz telefonem do korporacji taksówkowej. WSZYSTKIE odebrane karty do głosowania należy KONIECZNIE przeliczyć oraz potwierdzić ich odbiór pieczątką OKW.
2. Należy przygotować lokal poprzez rozwieszenie obwieszczeń wyborczych, informacji o składzie komisji, innych informacji, strzałek, ustawienie stołów, zasłon, rozłożenie długopisów, itp. Należy bezwzględnie usunąć plakaty wyborcze rozwieszone w niewielkiej odległości od budynku, w którym mieści się lokal wyborczy, a szczególnie te w samym budynku. W razie potrzeby w tym celu można nawet – zachowując procedury – zażądać interwencji policji.
3. Należy przypilnować by w lokalu wyborczym były prawidłowo rozwieszone barwy narodowe (częste pomyłki szczególnie dotyczą barw narodowych umieszczanych w pionie – kolor czerwony powinien być z prawej strony), z godnością muszą być eksponowane nasze barwy narodowe i nasze godło. Niedopuszczalne jest godzenie się na brudne, od lat trzymane w piwnicach urzędów, czy szkół stęchłe, pogniecione flagi lub byle jak wykonane stelaże, na których zwisają brudne i wyświechtane skrawki białego i czerwonego materiału. Przewodniczący Komisji Wyborczej może z ważnych przyczyn – zachowując specjalne procedury – nie zgodzić się na otwarcie takiego lokalu wyborczego, który nie nadaje się na wybory.
4. Tego dnia wieczorem czyli w sobotę wieczorem – jeśli zwykle uczestniczymy w niedzielnej Mszy Świętej a nie mamy w komisji żadnego zmiennika związanego z naszym systemem kontrolowania wyborów – musimy wziąć udział w sobotniej, wieczornej Mszy Świętej, w ten sposób zgodnie z prawem kanonicznym spełniamy swój obowiązek (nie możemy wziąć udziału we Mszy Świętej w niedzielę wyborczą -w lokalu musimy być NON STOP jeśli nie chcemy by doszło do fałszerstwa a nie mamy zmiennika!!! – dlatego tak ważne jest byśmy już teraz pomyśleli o tym, kogo możemy zaufanego pozyskać do pracy w OKW)
5. W przeddzień wyborów nie pieczętujemy kart do głosowania ani nie zaklejamy urny! Urna pozostaje na swoim miejscu do rana. Przeliczone karty do głosowania pakujemy, zaklejamy, pieczętujemy pieczęcią komisji oraz swoimi podpisami tak, by krawędź papieru przecinała nasz podpis na połowę. W ten sposób winni podpisać się wszyscy obecni członkowie komisji, a przeliczone i zapakowane karty zamykane są przez członków komisji w sejfie lub innym odpowiednio zabezpieczonym przed dostępem osób trzecich miejscu. Na cały czas wyborów tylko i wyłącznie tylko członkowie komisji wyborczej mogą mieć dostęp do tego miejsca. Administrator budynku ma obowiązek wskazania takiego miejsca ale nie możemy być naiwni, nie można za bezpieczne uznać takie pomieszczenie lub sejf, jeśli jest to sejf lub pomieszczenie, do którego klucze mogły być wcześniej skopiowane przez kogokolwiek, w tym także przez administratora budynku. W tym znaczeniu „pokój nauczycielski”, „gabinet dyrektora”, to nie jest bezpieczne miejsce do przechowywania kart do głosowania, ponieważ do tego pomieszczenia mogą być i zwyczajowo są dodatkowe klucze. Należy także wiedzieć, że pieczątka, którą opieczętowaliśmy przed chwilą paczki z kartami do głosowania jest od lat tą samą pieczątką, zdeponowaną w urzędzie miasta/gminy. Stosując zasadę ograniczonego zaufania tym staranniej musimy zabezpieczyć karty do głosowania. Karty opakowane w papier należy zabezpieczyć podpisami i pieczęcią jak na poniższych zdjęciach -podpisy i pieczęcie powinny być umieszczone na zagięciach i zawinięciach papieru tak, aby odpakowanie i ponowne zapakowanie skutkowało innym rozłożeniem podpisów i pieczęci, co można łatwo zauważyć. Po zapakowaniu paczek z głosami należy wykonać fotografie paczek.
Liczba kart do głosowania otrzymywanych przez komisję jest nieco mniejsza od liczby wyborców w danym obwodzie głosowania, np. przy 1115 osobach w spisie wyborców komisja może otrzymać ok. 1050 kart i nie jest to nieprawidłowość. Warto o tym pamiętać.
6. Komisja zwyczajowo niestety (i tu jest jeden z najważniejszych błędów pozwalających na fałszowanie wyników wyborów) dzieli się na dwie grupy ustalając między sobą rozkład pracy na niedzielę -na ogół są to dwie zmiany -poranna i popołudniowa. Jeśli dojdzie do takiego podziału pracy ZAWSZE na sali MUSZĄ się znajdować zaufani członkowie komisji delegowani przez RKW by pilnować uczciwości wyborów [W jak prosty sposób fałszuje się wybory podczas takiej podzielonej „pracy komisji” będziemy informować podczas naszych szkoleń]. Podczas każdej takiej zmiany zgodnie z wymogami ustawy na sali musi być obecny przynajmniej albo przewodniczący komisji, albo zastępca przewodniczącego i to oni kierują pracą komisji. Komisja wyborcza nie ma prawa funkcjonować jeśli któregoś z nich nie ma w lokalu wyborczym lub w lokalu wyborczym znajduje się mniej niż połowa członków komisji wliczając w to przewodniczącego lub jego zastępcę.
Podczas „dyżurów” dochodzi najczęściej do fałszowania wyborów ponieważ z góry mogą na taki „dyżur” dobrać się „sami swoi” i robić co chcą wiedząc, że nie ma nikogo, kto patrzyłby im na ręce. Może do fałszerstw dojść także i dlatego, że członków komisji jest tak mało, że nie zdołają dopilnować świadomego i czekającego na taki moment fałszerza.
Podczas całego dnia to minimum, które musimy wykonać, to pilnowanie urny wyborczej NON STOP, najlepiej stojąc w pobliżu urny albo siedząc przy stoliku przysuniętym niedaleko urny (nikt nam tego nie może zabronić, jako członkom komisji natomiast mąż zaufania musi siedzieć na miejscu i daleko od czegokolwiek, co mógłby przypilnować). Możemy się przechadzać ale nieustająco mając wgląd w to, czy do urny nikt nie wrzuci pliku kart. Wystarczy że wyjdziemy do toalety a nie uzgodniliśmy tego z osobą, która nas zastąpi na posterunku. Dla sprawnego fałszerza wystarczy kilkanaście sekund by z gotowymi i wypełnionymi na odpowiedniego kandydata kartami do głosowania podejść do urny i je wrzucić. Teraz już, gdy my naiwnie wyszliśmy na chwilę lub poszliśmy na niedzielną MszęŚwiętą, lub do domu na obiad, dla fałszerzy pozostaje tylko kolejne proste zadanie – podostawiać tyle zygzakowatych podpisów (albo adnotacji o odmowie złożenia podpisu) na liście wyborców, by ilość dorzuconych głosów do urny zgodziła się z ilością odpowiadających im podpisów „wyborców”.
Jeśli jednak dojdzie do nieszczęsnych „dyżurów” to muszą być tak rozplanowane, by zawsze na sali było przynajmniej 3 członków OKW, przy czym przewodniczący lub zastępca nie może opuszczać sali. W przeciwnym razie komisja „pracuje” nielegalnie i należy natychmiast
– zawsze zgodnie z przewidziana na taką sytuację procedurą – zamknąć lokal wyborczy, wezwać policję oraz powiadomić Komisarza Wyborczego a także powiadomić odpowiednią osobę z Ruchu Kontroli Wyborów.
7. RKW do każdej komisji deleguje przynajmniej jednego członka komisji oraz przynajmniej jednego męża zaufania. Cały czas w lokalu wyborczym powinna być obecna przynajmniej jedna osoba z RKW -członek komisji lub mąż zaufania. Członek komisji z ramienia RKW oraz mąż zaufania z RKW muszą uzgodnić czas pracy nie kierując się wygodą i dostosowaniem się do owych „dyżurów” lecz mając na względzie wyłącznie to, aby zawsze któryś z nich był obecny w lokalu. Osoba z RKW czuwająca nad wyborami nie może swej pracy zakończyć, dopóki nie pojawi się jej zmiennik z RKW.
8. Jeżeli jesteśmy członkiem OKW, w której nie ma męża zaufania z RKW (z różnych powodów), postarajmy się to nadrobić i zgłośmy ten fakt do RKW nawet w ostatniej chwili. Dlaczego? Ponieważ Mąż zaufania nie musi zgłaszać się wcześniej ani rejestrować w żadnym urzędzie; wystarczy mu jedynie zaświadczenie od komitetu wyborczego, które można zdobyć jeszcze w sobotę wieczorem przed dniem głosowania lub w wyborczą niedzielę o świcie. W tym celu członek RKW (samotny w OKW) powinien poprosić o pomoc męża/żonę, pełnoletnie dziecko, czy kogokolwiek innego, kto zgodzi się pomóc, byśmy mogli wyjść choć na chwilę z lokalu wyborczego, zostawiając komisję pod czujnym okiem nawet w ostatniej chwili wyznaczonego męża zaufania związanego z RKW.
Kontrole wyborów – na przykład w latach dziewięćdziesiątych, gdy sądownie nakazano powtórzenie wyborów – wykazywały na masową skalę sfałszowane podpisów tych osób, które wcale w wyborach nie uczestniczyły a na listach wyborczych widniały ich „podpisy”. Policja wzywała do identyfikacji podpisów wyborców i okazało się, że proceder był przeprowadzony na tak wielką skalę, żesąd musiał zarządzić powtórkę wyborów. A teraz, gdy nawet już podpis nie jest wymagany, gdy nie ma kamer rejestrujących, czy ktoś był, czy też go nie było, można – gdy tylko grono ludzi się odpowiednio dobierze – wpisywać pobranie karty wpisując tylko, że odmówił podpisu.
Kontrolowanie urny wyborczej najlepiej jest połączyć z samodzielnym notowaniem frekwencji na kartce w postaci prostych kresek lub znaczków, które będą odpowiadały jakiejś określonej liczbie wyborców (5 lub 10 = znaczek). W ten sposób – należy to robić demonstracyjnie – potencjalny fałszerz lub zmówiona grupa fałszerzy, będzie skazana na klęskę – jeśli obserwujemy otwór w urnie i prowadzimy notatki z rzeczywistej frekwencji, to nie ma szans na to by doszło do dorzucenia głosów „z sufitu”. Teoretycznie jest to niemożliwe a fałszerzom pozostaną tylko inne formy fałszowania wyborów – przede wszystkim będą próbowali dostawiać krzyżyki na kartach do głosowania by zaszkodzić przeciwnikowi – ale my przecież i tego dopilnujemy – uniemożliwimy w prosty sposób masowe unieważnianie głosów – ponieważ my będziemy nie tylko przy oddawaniu głosów lecz także będziemy obecni przy liczeniu głosów!
9. Komisja ustala ponadto czas rozpoczęcia swej pracy w dniu głosowania -najpóźniej jest to godzina 6:00, jednak może być wcześniej -i wywiesza odpowiednią informację na drzwiach zewnętrznych lokalu wyborczego tak, by była ona widoczna dla wszystkich z ulicy.
Powinniśmy powiadomić męża zaufania przypisanego do danej komisji, by od początku obserwował jej pracę. Należy wcześniej ustalić zmężem zaufania sposób skontaktowania się telefonicznego na wypadek także nieprzewidzianych sytuacji, gdy będziemy musieli chwilowo opuścić lokal wyborczy, nawet wtedy jeśli wychodzimy tylko na chwilę spuszczając z widoku urnę wyborczą.
Rozdział III
Przeprowadzenie głosowania -niedziela wyborcza
1. Wybierając się na swój dyżur w komisji należy zabrać ze sobą: dowód osobisty, telefon komórkowy (najlepiej z funkcją aparatu fotograficznego), ładowarkę, numery telefonów kontaktowych i adresy do RKW oraz na policję, kilka ołówków (do robienia notatek na brudno podczas liczenia głosów), gumkę do ołówka, latarkę, napoje, kanapki, laptop [w miarę możliwości]
2. W sam dzień wyborów komisja rozpoczyna pracę jeszcze przed otwarciem lokalu wyborczego o godzinie ustalonej na ostatnim swym spotkaniu. Wedle wytycznych PKW rano powinni zebrać się „możliwie wszyscy” członkowie komisji. W praktyce nie zawsze pojawiają się wszyscy. Członek komisji z RKW jednak powinien bezwzględnie pojawić się punktualnie i być przy kontroli otwarcia sejfu (lub tego bezpiecznego pomieszczenia), gdzie były przechowywane wszystkie materiały do głosowania w tym pieczęcie i paczki z kartami do głosowania porównując zastana sytuację z wykonanymi zdjęciami.
Jeżeli stwierdzono naruszenie zapakowanych kart, należy natychmiast zawiadomić Komisarza Wyborczego, policję i koordynatora RKW oraz wstrzymać dalsze czynności – zachowując stosowne procedury – do ich interwencji.
Należy dopilnować osobiście prawidłowego zamknięcia i opieczętowania urny. Trzeba mieć również na uwadze fakt, że ktoś może zaspać i nie pojawić się na kontroli przechowywanych materiałów oraz kontroli otwieranego lokalu -wtedy dodatkowa osoba obecna rano ratuje sytuację. Komisja nie może rozpocząć pracy bez przewodniczącego komisji lub jego zastępcy. W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości lub w przypadku nietrzeźwości kogokolwiek z członków komisji, należy – zachowując specjalne procedury ¬uniemożliwić otwarcie lokalu wyborczego, udokumentować nieprawidłowości fotograficznie lub poprzez nagranie, powiadomić właściwe instytucje oraz wezwać policję. Należy także powiadomić o takim fakcie RKW.
Członek OKW i mąż zaufania z RKW powinni zgłosić SMSami powiatowemu koordynatorowi swoją gotowość do pracy w OKW (w godzinach porannych w dniu wyboru). W przypadku braku takich deklaracji, powiatowy koordynator RKW powinien rozpocząć procedurę naprawczą (opisaną dalej).
3. Rano należy raz jeszcze przeliczyć karty do głosowania. Liczba kart do głosowania przeliczona, zapakowana w paczki i zewnętrznie opieczętowana dzień wcześniej MUSI się zgadzać z liczbą kart zastanych w opieczętowanych zewnętrznie paczkach w dniu wyborów! Jeśli są różnice pomiędzy tymi przeliczeniami jest to pierwszy sygnał świadczący o przygotowywanym w naszym lokalu fałszerstwie! Dlatego też tak ważne jest solidne przeliczenie dzień wcześniej kart do głosowania i solidne ich przeliczenie w dniu wyborów by nie dać się nabrać na argumentację, że ta różnica w ilości kart wynika z błędnego ich przeliczenia dzień wcześniej. Paczki z kartami do głosowania MUSZĄ także być dzień wcześniej solidnie opieczętowane, podpisane w newralgicznych miejscach tak by jakiekolwiek naruszenie zewnętrznego opakowania, przesunięcie sklejenia było łatwe do wykrycia!
Jeżeli mamy rozbieżności w liczbie kart należy zawiadomić Komisarza Wyborczego, policję oraz koordynatora RKW oraz wstrzymać się z dalszymi pracami do ich interwencji.
4. Jeśli liczba kart zgadza się z wartością z dnia poprzedniego, należy opieczętować je pieczęcią komisji w specjalnym miejscu zaznaczonym na karcie.
5. Tuż przed godziną 7.00 (otwarcia lokalu wyborczego) należy sprawdzić, czy urna jest pusta. Jeśli jest pusta, należyją zamknąć i zapieczętować. Należy także dopilnować, by wszyscy obecni w tym czasie w lokalu członkowie także sprawdzili urnę, co uniemożliwi im później kierowanie jakichkolwiek w tym względzie zarzutów. Na wieko urny przykleja się paski białego papieru łącząc wieko z urną z każdej z jej czterech stron. Następnie na paskach papieru przybija się pieczęć komisji w kilku miejscach na każdym z czterech pasków tak, by pieczęć znajdowała się częściowo na pasku papieru i częściowo na samej urnie. W ten sam sposób bezwzględnie wszyscy obecni członkowie komisji składają na pasku swoje podpisy ¬mają one zaczynać się na pasku papieru i kończyć na urnie. W ten sposób zabezpieczamy się przed ewentualnym otwarciem urny przed zakończeniem głosowania -ktokolwiek chciałby to zrobić nie będzie w stanie odtworzyć podpisów na nowych paskach papieru, a mała jest szansa, że uda mu się przykleić stare paski dokładnie w ten sam sposób tak, by nikt nie zauważył otwarcia urny.
6. Podczas pracy komisji w pomieszczeniu, w którym ona pracuje, przez cały czas musi przebywać przynajmniej troje członków komisji plus przewodniczący lub jego zastępca. Oznacza to, że jeśli dana zmiana składa się tylko z tych osób, żadna z nich nie może wyjść nawet do toalety. Natomiast przewodniczący komisji może opuścić lokal tylko wtedy, gdy na jego miejsce jest w lokalu jego zastępca -i odwrotnie.
7. Procedura głosowania:
A. Wyborca podchodzi do stołu OKW (jeżeli członek komisji głosuje w tej samej komisji, w której pracuje, powinien ustawić się w kolejce do innego członka komisji tak jak inni wyborcy, postępując tak samo jak inni według procedury obowiązującej każdego wyborcę. Członek OKW nie może wydać karty samemu sobie, ani samemu sobie podawać listy).
B. Należy poprosić i sprawdzić dokument tożsamości wyborcy (dowód osobisty lub inny dokument ze zdjęciem, np. paszport). Sprawdzamy: nazwisko, zdjęcie oraz datę ważności okazywanego dokumentu.
C. Należy odnaleźć wyborcę w spisie -jest on ułożony alfabetycznie ulicami -i wskazać mu miejsce do złożenia podpisu. Nie trzeba odwracać spisu wyborców, podpis może zostać złożony przez wyborcę „do góry nogami”. Warto zawczasu przygotować sobie odpowiednio długą linijkę (ok. 40 cm; może to być również odpowiednio długi pasek papieru), która przyłożona do spisu ułatwia wskazanie odpowiedniej kratki do podpisu. Warto także kratkę wskazaną wyborcy oznaczyć kropką lub "ptaszkiem", gdyż na końcu te podpisy trzeba zliczyć, co tylko pozornie jest proste -czasem podpisy nachodzą na siebie i są mniej czytelne.
D. Wyborca może odmówić złożenia podpisu. Pomimo to należy wydać mu kartę do głosowania, wpisując przy jego nazwisku w uwagach "odmowa złożenia podpisu".
E. Kartę należy wydać po złożeniu podpisu. Należy upewnić się, że wydana została tylko jedna karta a nie dwie „przypadkiem” sklejone ze sobą, że karta jest opieczętowana i że wyborca ją odebrał – zdarzają się osoby, które podpisują, odbierają dowód i zapominają o karcie. Najlepiej, by kartę podawała ta sama osoba, która sprawdzała dokument wyborcy nie ktoś inny z komisji siedzący obok, gdyż pod pozorem zamieszania może to umożliwić wydawanie dwóch kart wyborcom podchodzącym do takiego „swojego” członka komisji.
F. Wyborca podchodzi do miejsca, gdzie może zapoznać się z treścią karty i zaznaczyć X przy kandydacie, na którego głosuje
G. Wyborca sam wrzuca głos do urny.
8. Podczas całego dnia naszej pracy w OKW – przed, w trakcie głosowania i po zamknięciu lokalu wyborczego – należy bezwzględnie pilnować, by nikt z komisji nie wrzucał niczego do urny, nie dopisywał żadnych „lewych” podpisów, ani niczego w spisie wyborców, co nie ma bezpośredniego odzwierciedlenia w konkretnie odbywającym się właśnie głosowaniu, by nikt
– poza członkami OKW – nie ruszał kart. Próbę wynoszenia karty przez kogokolwiek, czy to członka komisji, czy to wyborcę poza lokal wyborczy zgłosić należy do Komisarza Wyborczego, na policję oraz do koordynatora RKW.
9. W przypadku niejasności, np. gdy wyborcy nie ma w spisie a wyborca uważa, że powinien się w nim znaleźć, należy kontaktować się telefonicznie z dyżurującymi w odpowiednim urzędzie pracownikami i w uzgodnieniu z nimi wyjaśnić sytuację. W razie niejasności, czy to z dokumentami, czy to z tzw. zaświadczeniem o głosowaniu w innym miejscu niż miejsce zameldowania, należy odmawiać dopisywania wyborcy do listy wyborczej.
10. W wyborach prezydenckich jest możliwe głosowanie na tzw. zaświadczenie, stwierdzające fakt dopisania wyborcy do listy wyborców. Wyborcę posiadającego odpowiednie zaświadczenie wpisujemy do przeznaczonej na taką sytuację dodatkowej listy wyborczej, koniecznie odbieramy takie zaświadczenie, które później należy dołączyć do dokumentacji komisji.
Niekontrolowane posługiwanie się takimi zaświadczeniami, wobec których zniesiono obowiązek telefonicznego sprawdzania przez Przewodniczącego OKW, czy rzeczywiście wyborcy zostało takie zaświadczenie wydane i czy został w związku z tym skreślony z listy wyborczej, to jeden ze sposobów fałszowania wyborów na wielką skalę. Zaświadczenie takie – ustawowo nie wymagające od OKW konfrontowania go w miejscu jego wydania – nie posiada teżżadnego wzoru urzędowego. Bezkarne może być jego kserowanie i oddawanie wielu głosów w wielu lokalach wyborczych. Jedynym sposobem uchronienia się od takich zaświadczeń jest mimo wszystko sprawdzanie przez OKW z w
Rozdział IV
Liczenie głosów
1. W chwili zakończenia głosowania (godz.21:00) należy najpierw zamknąć lokal wyborczy, w którym poza członkami komisji wyborczej i mężami zaufania NIKT już się nie może znajdować. Nim to zrobimy należy upewnić się, że w lokalu nie ma już wyborców, gdyż osoby, które otrzymały kartę w ostatniej chwili mają jeszcze prawo oddać głos wrzucając swoją kartę od urny.
2. Następnie należy zapieczętować wlot urny zaklejając wlot kartką i składając na jej krawędzi podpisy oraz pieczątki w sposób podobny do zabezpieczenia samej urny. Oczywiście urny nigdzie nie można wynosić, pozostaje ona cały czas na widocznym miejscu w lokalu wyborczym.
3. Najpierw przelicza się niewykorzystane karty do głosowania i notuje ich liczbę, następnie przelicza się podpisy złożone w spisie wyborców i notuje ich liczbę. Suma tych dwóch wartości MUSI równać się początkowej liczbie otrzymanych przez komisję czystych kart do głosowania. Niewykorzystane karty do głosowania po przeliczeniu należy opakować w papier, zakleić, opieczętować i opisać zawartość paczki. Ponieważ urzędy często żałują tego papieru do pakowania należy dużo wcześniej zażądać od urzędów by papieru i wszelkich przyborów było pod dostatkiem – nie robią tu łaski i MUSZĄ w tym zakresie służyć członkom komisji wyborczych pod rygorem prawa!
4. Dopiero po zabezpieczeniu niewykorzystanych kart do głosowania i zamknięciu ich w opieczętowanej paczce oraz po zliczeniu podpisów z list wyborców można przejść do otwarcia urny. Przed tym jednak na wezwanie przewodniczącego komisji (lub gdy o tym zapomni powinien tego zażądać inny członek komisji lub mąż zaufania) wszystkie długopisy powinny być odłożone jak najdalej od miejsca na którym będą wyjmowane z urny głosy i gdzie głosy te będą podliczane. Chodzi bowiem o to by nie było możliwe dostawianie na głosach, które oddano na „niewygodnych” kandydatów dodatkowych krzyżyków, które z głosu ważnie oddanego uczynią z takiej karty głos nieważny! Konieczne notatki "na brudno" wykonywać należy tylko ołówkiem.
5. Po upewnieniu się, że pieczęcie i podpisy nie zostały naruszone należy urnę otworzyć i wysypać z niej karty na przygotowany wcześniej stół. Jest to zwykle moment, kiedy zmęczenie daje się już we znaki i członkowie komisji często chcą policzyć głosy szybko, każdy liczyć chce swoją kupkę by szybko znaleźć się w domu.
Pracami kieruje przewodniczący komisji, dlatego tak ważna jest jego postawa w tym momencie i dlatego tak ważne jest byśmy zgłaszali swą kandydaturę na przewodniczącego OKW. Przewodniczący komisji wypełnia również dokument, w którym ocenia, w jakim stopniu (wyraża się to przez wynik w procentach) dany członek komisji włączał się w jej prace. Warto o tym pamiętać i w razie potrzeby użyć jako narzędzie dyscyplinujące takiegoczłonka komisji, który chce liczyć głosy byle jak i nie chce się podporządkować uczciwym decyzjom przewodniczącego.
6. Procedura liczenia głosów.
KROK 1: Liczenie głosów rozpoczynamy od przeliczenia wszystkich kart wyjętych z urny, początkowo bez podziału na głosy ważne i nieważne oraz bez podziału na głosy na poszczególnych kandydatów. Należy zanotować liczbę po przeliczeniu kart wyjętych z urny. Liczba kart wyjętych z urny powinna się zgadzać z ilością podpisów widniejących w spisie wyborców. Jeżeli nie ma zgodności, należy oczywiście uważniej powtórzyć liczenie. Po sprawdzeniu wynik należy zapisać w protokole.
Jeśli liczba kart jest wyższa niż liczba wyborców, którzy tego dnia głosowali w naszym lokalu wyborczym jest to dowód na sfałszowanie wyborów w naszej komisji wyborczej (absolutnie w wyjątkowym przypadku można tu mówić o jakiejś nieprawidłowości a nie o fałszerstwie). Jeśli liczba kart jest niższa może to wskazywać na to, iż ktoś z głosujących wyniósł swoją kartę do głosowania, może też wskazywać na możliwość trudnego do wykrycia mechanizmu oddawania głosów kupionych
– w którym to mechanizmie osoba wynosi głos niewypełniony, wypełnia go pod dyktando osoby zainteresowanej i kontrolującej mechanizm, a po postawieniu krzyżyka w odpowiedniej kratce za jakąś gratyfikację (n.p. za pieniądze lub za alkohol) przekazuje taki wypełniony głos innej osobie, która udaje się do lokalu wyborczego, pobiera na siebie pusta kartę do głosowania po czym za kotarą wyjmuje kartę z postawionym już krzyżykiem a schowawszy pusta kartę do głosowania idzie z nią po gratyfikację by po postawieniu krzyżyka w odpowiednim miejscu przekazać kartę kolejnemu kupionemu wyborcy. Gdy taki łańcuszek w pewnym momencie się urywa lub gdy nie można już wyniesionego głosu przynieść bo lokal już jest zamknięty brak takiej karty wyborczej może wskazywać na to, że taki mechanizm był zastosowany. Może też wskazywać na to, że w tym okręgu wyborczym jest jakiś kolekcjoner kart wyborczych – zdarzają się tacy.
KROK 2: Ustalamy liczbę kart ważnych oraz liczbę kart nieważnych. Wynik należy zanotować w protokole.
UWAGA:
„Nieważna karta do głosowania” to albo inna karta niż urzędowa na dane wybory, albo karta bez pieczątki OKW, albo karta rozdarta w sposób uniemożliwiający stwierdzenie, czy został na niej oddany prawidłowo głos (tj. np. połowa karty do głosowania).
Należy odróżnić „nieważną kartę do głosowania” od „nieważnego głosu”!
KROK 3: Ustalamy liczbę głosów ważnych.
• Przewodniczący ogląda i pokazuje wszystkim każdą kartę, by komisja orzekła wspólnie, czy głos oddany na danej karcie jest ważny, czy nie. Głosy ważne odkładane są, niezależnie na kogo oddane, na tę samą jedną kupkę. Głosy nieważne odkładane są na inną kupkę.
• Następnie głosy zakwalifikowane, jako nieważne, są ponownie sprawdzane.
• Liczba głosów ważnych i nieważnych w sumie musi być równa liczbie kart ważnych wyjętych z urny (obliczonych w Kroku 2).
• Wyniki muszą być zanotowane w protokole roboczym. UWAGA: „Nieważny głos” oddany jest na karcie ważnej, ale charakteryzuje się: nie zaznaczeniem żadnego kandydata lub zaznaczeniem więcej niż jednego kandydata lub nieprawidłowym zaznaczeniem kandydata (muszą to być, nie istotne pod jakim kątem, przecinające się dwie kreski (n.p. nie może to być ptaszek). Wszelkie rysunki, dopiski na karcie do głosowania NIE czynią głosu nieważnym.
KROK 4. Rozdzielenie głosów oddanych na poszczególnych kandydatów powinno przebiegać w jawny sposób. W tym celu
• należy przygotować sobie kartki z nazwiskami wszystkich kandydatów i ułożyć je obok siebie na stole.
• przewodniczący komisji bierze po kolei każdą kartę do głosowania i oznajmia, na kogo został oddany głos pokazując kartę pozostałym członkom komisji, a następnie odkłada ją na kartkę z nazwiskiem kandydata, na którego został oddany głos.
• członkowie komisji śledzą jego poczynania by wychwycić moment ewentualnej pomyłki.
Po podzieleniu wszystkich głosów, wg nazwisk kandydatów, należy je przeliczyć najlepiej licząc w pakietach po dziesięć głosów i taki stos dziesięciu głosów kłaść na poprzednim stosie w kierunku prostopadłym tak, by stos głosów z góry widoczny był jako znak + (plus). Później należy przeliczyć ilość "dziesiątek" głosów. W ten sposób można uniknąć pomyłki, o którą nietrudno gdy liczy się większe liczby. Po podliczeniu przez przewodniczącego komisji, głosy oddane na poszczególnych kandydatów winny być przeliczone raz jeszcze przez dowolnie wybrane osoby z komisji.
Taki sposób liczenia, gdy przewodniczący komisji każdą kartę do głosowania okazuje innym i gdy jest ona przy wszystkich kładziona na odpowiedniej kupce pozwala do minimum ograniczyć fałszowanie wyborów poprzez dokładanie głosów oddanych na innego kandydata do stosu głosów jego konkurenta, a jest to niestety częstą praktyką tych członków komisji wyborczych, którzy korzystając z nieuwagi innych członków, którzy nie zwracają uwagi na to co się dzieje bowiem są zajęci własnym liczeniem. Kiedy każdy robi „swoje”, pomiędzy pakiety zliczonych głosów ich faworyta trafiają także pakiety przeciwnika i są tak wkładane by były w głębi sterty. Gdy wszyscy się spieszą nikomu się nie chce sprawdzać na kogo rzeczywiście oddano głosy, ważne staje się tylko liczenie pakietów po dziesięć od góry do dołu bez sprawdzania czy są to głosy oddane na właściwego kandydata.
.
UWAGA: Chcąc dopilnować wyborów to my musimy bezwzględnie sprawdzić, czy rzeczywiście w danej stercie głosów znajdują się te głosy co trzeba i czy ich ilość się zgadza. Wyniki przeliczania głosów muszą być zanotowane w protokole roboczym.
UWAGA: Suma liczby głosów oddanych na poszczególnych kandydatów plus liczba głosów z jakichś powodów nieważnych MUSI być ta sama, jak liczba kart wyjętych z urny.
KROK 5. Po przeliczeniu głosów na poszczególnych kandydatów należy zapisać ich liczbę w protokole roboczym, a karty do głosowania opakować, z podziałem na głosy oddane na każdego z kandydatów w osobną paczkę -zakleić, opisać i tak starannie oraz gęsto opieczętować pieczęcią komisji, by otwarcie opakowania nie było możliwe bez naruszenia odciśniętej pieczęci lub podpisu.
7. Po naniesieniu do protokołu roboczego wszystkich danych wynikających z przeliczania kart do głosowania i danych wynikających z podliczenia listy wyborców należy przystąpić do wszystkich tych obliczeń, które są przewidziane w protokole, a które pomagają członkom OKW ustalić czy dane są zgodne, czy nie nastąpiły jakieś błędy. Wszystkie rozbieżności należy zaznaczyć w protokole opisując je zgodnie z rzeczywistością i jeśli jest to zgodne z prawdą wyjaśnić, jak mogło do nich dojść. Należy wypełnić i uzupełnić wszystkie wymagane dane protokołu roboczego.
8. Wypełnienie protokołu finalnego może nastąpić dopiero po zakończeniu wszystkich czynności związanych z punktem 7. Nie wolno z protokołem roboczym udawać się w jakiekolwiek miejsce, nie wolno przekazywać gdziekolwiek i jakichkolwiek danych z protokołu roboczego zanim nie powstanie odręczny finalny protokół wyborczy wytworzony w ramach suwerennie działającej Obwodowej Komisji Wyborczej!
9. Protokół finalny należy przygotować w trzech kopiach, muszą one być wypełniane długopisem i odręcznie oraz muszą być podpisane przez wszystkich członków OKW (druki protokołów roboczych, jak i odpowiadających im co do joty druków protokołów finalnych są w materiałach, które otrzymuje komisja na dzień przed wyborami).
UWAGA: Przewodniczący komisji ma obowiązek zapisać do finalnego protokołu wszelkie uwagi męża zaufania, jakie ma on do pracy komisji, w czasie głosowania lub liczenia głosów. Przewodniczący nie ma prawa w czymkolwiek cenzurować męża zaufania!
10. Wszystkie trzy kopie protokołu członkowie komisji sprawdzają, a następnie każdą stronę parafują (skrócona wersja podpisu) i podbijają pieczęcią komisji, a ostatnią stronę podpisują i podbijają pieczęcią komisji.
11. Jedną z kopii protokołu sporządzoną osobiście i własnoręcznie przez członków OKW, a nie wydrukowaną poprzez jakikolwiek system informatyczny PKW, kopię opieczętowaną i podpisaną własnoręcznie przez wszystkich jej członków, z naniesionymi do protokołu ewentualnymi uwagami męża zaufania, należy natychmiast wywiesić w drzwiach lokalu wyborczego tak, aby była widoczna i czytelna dla wyborców z zewnątrz.
12. W tym momencie należy samemu wykonać fotografie oraz pozwolić mężom zaufania na wykonanie fotografii finalnej, ręcznie wypełnionej przez członków OKW kopii ukończonego protokołu z pracy OKW oraz należy przekazać wyniki wyborów do RKW. Trzeba to zrobić natychmiast po ogłoszeniu przez Obwodową Komisje Wyborczą lokalnych wyników wyborów, które dokonuje się poprzez ich publiczne okazanie wyborcom na zewnątrz lokalu wyborczego. Zanim nastąpią kolejne czynności angażujące należy skontaktować się z naszą siecią gromadzącą dane z przebiegu i wyników wyborów! Należy to uczynić teraz bez zwłoki przekazując do odpowiedniej komórki informacje o wynikach wyborów! Jeśli tego nie zrobimy teraz to będzie to utrudnione z powodu dalszych czynności, szczególnie jeśli jesteśmy przewodniczącym, czy zastępcą przewodniczącego komisji.
13. Po wywieszeniu protokołu (czyli de facto najważniejszej i suwerennej czynności OKW polegającej na ogłoszeniu lokalnych wyników) i przekazaniu tych wyników wyborów do RKW przystępujemy do dalszych czynności zamykających dzień wyborów.
14. Jeżeli jest wykorzystywany system informatyczny, przewodniczący OKW wraz z osobą odpowiedzialną w komisji za system komputerowy (osoba wyznaczona przez gminę) udają się do komputera, by przesłać wyniki do PKW. Po przesłaniu wyników drukowane są komputerowe protokoły w 3 kopiach. Każda ze stron takiego protokołu musi być parafowana (skrócona wersja podpisu) przez wszystkich członków komisji, a w przygotowanym miejscu na druku protokołu muszą pojawić się pełne podpisy członków OKW. Również każdą stronę każdego protokołu opatrzyć należy pieczęcią komisji.
UWAGA Mąż zaufania oraz członek komisji z RKW obowiązkowo udaje się z nimi. W wypadku, gdy informatyk znajduje się w innym pomieszczeniu lub budynku niż OKW, tym bardziej konieczna jest obecność osoby z RKW przy transmisji danych.
15. Wszystkie kopie protokołów – z wyjątkiem wywieszonej w drzwiach OKW – oryginalnie i własnoręcznie podpisane, opieczętowane, pakuje się w specjalne koperty i zabezpiecza, a już wcześniej zabezpieczone przez OKW paczki z głosami i koperty zawierające protokoły, oraz inne dokumenty (szczegóły opisane przez prawo powinien poznać przewodniczący komisji na swoim szkoleniu) pakuje się do worka z numerem OKW, po czym przewodniczący komisji wraz zastępcą udają się taksówką (nie prywatnym pojazdem! -należy wezwać taksówkę z firmy obsługującej wybory, numery są podane w instrukcji) do odpowiedniego urzędu, by tam zdeponować spakowane w paczki głosy, protokoły i wszelkie inne materiały.
16. Po prawidłowym rozliczeniu się ze wszystkich dokumentów członkowie OKW sa powiadomieni przez przewodniczącego, że mogą udać się do domów. W przypadku gdyby okazało się, że sporządzony przez członków komisji wyborczej protokół z matematycznego punktu widzenia zawiera jakiś ewidentny błąd – jedynie argumenty uzasadnione prostym błędem arytmetycznym mogą być wzięte pod uwagę – członkowie komisji muszą się zebrać ponownie w pełnym swym składzie, dokonać korekty protokołu (co jest osobno rejestrowane jako wydarzenie a nie ukrywane przed opinią publiczną) podpisać poprawiony protokół i wywiesić poprawki w tym samym miejscu publicznie dostępnym, jak w przypadku pierwszego protokołu.
Rozdział V
Przeprowadzenie głosowania podczas drugiej tury wyborów
W przypadku ogłoszenia drugiej tury wyborów prezydenckich składy komisji wyborczych pozostają niezmienne, nie zmienia się osoba przewodniczącego ani zastępcy. Wszystko odbywa się tak, jak wcześniej, łącznie z sobotnim przygotowaniem lokalu i odbiorem materiałów. Oczywiście szkolenia CK nie są już powtarzane. Obowiązują te same zasady postępowania, te same procedury i te same zasady pilnowania wyborów przez członków z RKW. Diety członków komisji są tej samej wysokości, jak w pierwszej turze wyborów prezydenckich 2015 r.
Poradnik do pobrania TUTAJ

;2;
Zdjęcia do artykułu :
Zdjęcia do artykułu :





Informujemy, iż w celu optymalizacji treści na stronie, dostosowania ich do potrzeb użytkownika, jak również dla celów reklamowych i statystycznych korzystamy z informacji zapisanych w plikach cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies można kontrolować w ustawieniach przeglądarki internetowej. Korzystając z naszej strony, bez zmiany ustawień w przeglądarce internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności.