„Łączka. Dialog literatury z historią” – Łódź, 5 marca 2014
data:03 marca 2014     Redaktor: husarz

W ramach obchodów Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych" Oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Łodzi zaprasza na spotkanie pt. Łączka. Dialog literatury z historią. Jego uczestnikami będą dr hab. Krzysztof Szwagrzyk, pełnomocnik Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej ds. poszukiwań miejsc pochówku ofiar terroru komunistycznego orazdr Przemysław Dakowicz, autor wydanego w ub. roku przez krakowskie Arcana tomiku poezji pt. Łączka.



Przemysław Dakowicz jest poetą, krytykiem literackim, historykiem literatury. Pracuje jako adiunkt w Katedrze Literatury i Tradycji Romantyzmu Uniwersytetu Łódzkiego, w latach 2010-2013 był również wykładowcą literatury współczesnej na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Jest stałym współpracownikiem dwumiesięcznika literackiego „Topos". Więcej: http://dakowicz.blogspot.com/

 

Spotkanie odbędzie się w dniu 5 marca 2014 r. (środa) o godz. 17.00 w sali konferencyjnej Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Łodzi (ul. Elizy Orzeszkowej 31/35).

 

Wstęp wolny.

 

* * *

 

Szczątki wrośnięte w ziemię, splecione w nierozerwalny, krwawy węzeł – czaszki, kości rąk i nóg, żebra i paliczki lub to, co z nich zostało. Doły płytkie i ciasne. Na jednej z fotografii szkielet zamordowanego leży tuż pod powierzchnią ziemi, a to, co zostało z jego dłoni opiera się o róg dołu, tak jakby zmarły chciał powstać, jakby pragnął wyzwolić się z więzienia, wyjść z ukrycia. To jest pierwsza, najgłębsza, ukryta warstwa powązkowskiej „Łączki", jej semantyczny fundament.


W latach pięćdziesiątych na „Łączkę" nawieziono grubą warstwę ziemi i gruzu. W ten sposób – wydawało się, nieodwracalnie – przysypano, zagruzowano tamtą niewygodną przeszłość. To była druga warstwa – ziemia i gruz. Warstwa maskująca. Narosła na niej warstwa trzecia – tyleż materialna, co symboliczna: cmentarne wysypisko. W ten sposób dopełniała się miara poniżenia, a tamta zadana w ukryciu śmierć zyskiwała wymiar ewangelicznej ofiary – wszak ziarno, zanim wyda plon, musi wniknąć w ziemię i obumrzeć.


Prace wykopaliskowe i identyfikacyjne prowadzone na terenie „Łączki" w ostatnich latach to początek długiego procesu odzyskiwania pamięci przez polską wspólnotę. Przywracanie tożsamości bezimiennym szczątkom oznacza także zdarcie masek z twarzy tych, którzy przez dziesięciolecia podawali się za patriotów i „zbawców ojczyzny", jest równoznaczne ze spojrzeniem w prawdziwe, niezmistyfikowane oblicze komunizmu w Polsce.


Czy będziemy w stanie sprostać temu wyzwaniu, przed którym stawia nas nasza własna przeszłość Czy zdołamy doprowadzić do końca proces rekonstruowania naszej zgruchotanej tożsamości Co możemy dać oprócz wielkich słów i symbolicznych gestów?


Cokolwiek by to miało być, pamiętajmy, byśmy wzrok mieli utkwiony w „Łączce".


Bo „Łączka" to Polska. Bo Polska to „Łączka".


Przemysław Dakowicz
fragmenty eseju Łączka. Wstęp do semantyki miejsca


Za: http://ipn.gov.pl/aktualnosci/2014/lodz/spotkanie-z-dr.-hab.-krzysztofem-szwagrzykiem-i-dr.-przemyslawem-dakowiczem-pt.-laczka.-dialog-literatury-z-historia-lodz,-5-marca-2014

Zdjęcia do artykułu :
Zdjęcia do artykułu :
Zdjęcie wykonane podczas prac ekshumacyjnych na „Łączce”, fot. Krzysztof Szwagrzyk
Zdjęcie wykonane podczas prac ekshumacyjnych na „Łączce”, fot. Krzysztof Szwagrzyk
Zobacz równiez:





Informujemy, iż w celu optymalizacji treści na stronie, dostosowania ich do potrzeb użytkownika, jak również dla celów reklamowych i statystycznych korzystamy z informacji zapisanych w plikach cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies można kontrolować w ustawieniach przeglądarki internetowej. Korzystając z naszej strony, bez zmiany ustawień w przeglądarce internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności.