W trakcie toczącej się walki o wolność słowa ? bo istotą nie jest katolickość TV TRWAM, lecz strach przed powszechnym dostępem do głoszonej przez tę stację prawdy o Polsce i świecie TERAZ i prawdziwej historii Polski po 1945 ? z różnych ust słyszę argument o Polsce w 90 procentach katolickiej. Najczęściej pada on we wypowiedziach osób duchownych.
Nie jest chyba konieczne szersze tłumaczenie nieprawdziwości tego twierdzenia? Gdyby było prawdziwe to nigdy nie zostałby prezydentem Kwaśniewski czy Komorowski, a Platforma zniknęłaby z politycznej mapy po pierwszej kadencji. Chyba, że będziemy do tych 90 procent zaliczali Tuska (niby ślub kościelny, więc i spowiedź ? pewnie u Dziwisza), pobożnego posła Gowina czy deklarującego swoją wiarę Dworaka? Nie dysponuję wiedzą o ilości komunikantów wydanych podczas "Pasterki" + pierwszy dzień Bożego Narodzenia, czy w niedzielę Zmartwychwstania, lecz sądzę że nawet te liczby ? choć na pewno daleko im do owych 90% - są i tak wyższe niż faktyczna liczba prawdziwych katolików i obejmują również katolików-ale. Wytłuściłem "prawdziwych", by przez chwilę zatrzymać się na tej podejrzanej (również przez osoby konsekrowane; zadano mi kiedyś niemal napastliwe pytanie co ja przez TO rozumiem) zbitce prawdziwy Polak i katolik. Po pierwsze więc przymiotnik "prawdziwy" przynależy z osobna do obu członów, czyli nie każdy prawdziwy Polak musi być katolikiem. Co do odwrotności tego założenia to pozostawiam swobodę rozumowania, chociaż w mym przekonaniu prawdziwy katolik mający polskie obywatelstwo powinien jednocześnie być prawdziwym Polakiem.
Lecz dajmy sobie spokój z "prawdziwymi Polakami", a są wśród nich zarówno Żydzi, jak protestanci, prawosławni czy muzułmanie (polscy Tatarzy), bo o nich właśnie możemy być spokojni. Pozostają katolicy. Bycie katolikiem implikuje najszerzej rozumiane pojęcie życia zgodnego z zasadami wyznawanej wiary. Dla precyzji warto określenie "zasady" rozumieć tak, jak prawnicze "normy". Nie wolno mi więc jako katolikowi wybierać zła, ani popierać. Mowa moja winna być TAK, TAK ? NIE, NIE. Ciąży na mnie obowiązek napominania bliźniego, bym nie stał się współuczestnikiem jego grzechu. Z IV przykazania wypływa obowiązek miłości i czczenia matki-Ojczyzny. Te kilka wybranych norm niech będzie podstawą do zarysowania szczególnej odpowiedzialności za ich przestrzeganie, jaka ciąży na kapłanach. Właściwe tych norm rozumienie wymaga od księży napominania otwartym tekstem! Nie enigmatycznym nawoływaniem do wybierania dobra, lub co śmieszniejsze ? do szukania "dobrych" wśród kandydatów. Głosując na pobożnego posła Gowina głosuje się na partię zdrady narodowej i kosmicznej nieuczciwości. I właśnie to musi usłyszeć z ambony katolik-ale. O to, na kogo głosowałeś, musi pytać spowiednik penitenta. Zarzut "mieszania się do polityki" każdy kapłan powinien traktować wzruszeniem ramion. Kościołów ani księży (jeszcze) nie zamykają.
Konsekwencje są oczywiście łatwe do przewidzenia. Zamknę takim skrótem wyjaśniającym resztę. Zmniejszyłaby się "taca". Jakaś część katolików-ale przestałaby udawać. Nie wiem jaka część takich zostałaby prawdziwymi katolikami, i tak naprawdę to zupełnie nie jest ważne. W sytuacji gdy - rozumiany wąsko, jako duchowieństwo, kościół nie rozliczył się z okresem PRL-u coraz częściej będzie dochodziło do sytuacji, w której jeden udaje, że naucza, a drugi udaje że wierzy.
Alfred-Bruno Sobczak
