W niedzielę, w ramach trwających Dni Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich, miały miejsce dwa bardzo uroczyste wydarzenia.

O godz. 12.00 odbył się Apel poległych i uroczysta zmiana warty przy Grobie Nieznanego Żołnierza, w którym 2 listopada 1925 roku złożono zwłoki bezimiennego żołnierza, ekshumowane z Cmentarza Obrońców Lwowa.

"Stajemy dziś przed grobem Nieznanego Żołnierza do Apelu Poległych, aby oddać hołd bohaterskim Obrońcom Lwowa, którzy w 1918 roku złożyli na ołtarzu Ojczyzny największą ofiarę ? własne życie".

"Wiodły ich w krwawy bój ? miłość do Ojczyzny, przywiązanie do rodziny, ziemi, mowy i tradycji oraz przekonanie, że walczyć o nie winni do ostatniego tchu i ostatniej kropli krwi. Zginęli w heroicznym boju, na progu rodzinnego domu, wierni Polsce powstającej z gruzów po 123 latach niewoli". ? tymi słowami zwrócił się do zebranych na Apelu przedstawiciel Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich.

Uroczystość na placu Piłsudskiego w Warszawie przygotowało Towarzystwo Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich ? Oddział Stołeczny oraz Dowództwo Garnizonu Warszawa.

Materiał filmowy Nr 1

Po złożeniu wieńców pod Grobem Nieznanego Żołnierza uczestnicy uroczystości udali się pod niedawno odsłoniętą tablicę w hołdzie matce Orlęcia Lwowskiego, Jadwidze Zarugiewiczowej. To ona wskazała jedną z trzech trumien z prochami bezimiennych żołnierzy z Cmentarza Orląt Lwowskich, przetransportowaną następnie do Warszawy i uroczyście złożoną w Grobie Nieznanego Żołnierza w dniu 2 listopada 1925 roku.

O godz. 13.00 w Bazylice św. Krzyża odprawiona została Msza święta w intencji poległych w obronie Lwowa.

Od wielu lat, w kolejne rocznice zakończenia walk we Lwowie w 1918 roku, z inicjatywy lwowiaków zamieszkałych w Warszawie odprawiana jest Msza święta w intencji poległych w obronie Lwowa.

Ksiądz celebrans zarecytował piękny wiersz Artura Oppmana Orlątko.

Orlątko
Artur Oppman

O mamo, otrzyj oczy
Z uśmiechem do mnie mów,
Ta krew, co z piersi broczy ?
Ta krew ? to za nasz Lwów!...
Ja biłem się tak samo
Jak starsi ? mamo, chwal!...
Tylko mi Ciebie, mamo,
Tylko mi Polski żal!...

Z prawdziwym karabinem
U pierwszych stałem czat...
O, nie płacz nad twym synem,
Co za Ojczyznę padł!...
Z krwawą na kurtce plamą
Odchodzę dumny w dal...
Tylko mi Ciebie, mamo,
Tylko mi Polski żal...

Mamo, czy jesteś ze mną?
Nie słyszę Twoich słów ?
W oczach mi trochę ciemno...
Obroniliśmy Lwów!
Zostaniesz biedna sama...
Baczność! Za Lwów! Cel! Pal!
Tylko mi Ciebie, mamo,
Tylko mi Polski żal!...

listopad 1918

Walki o Lwów z wojskami ukraińskimi trwały od 1 do 22 listopada 1918 roku. Walkę podjęły nieliczne oddziały polskie i ludność cywilna. Rozstrzygnęła ją ostatecznie odsiecz pod dowództwem kpt. M. Karaszewicza-Tokarzewskiego. W marcu 1919 r. ofensywa prowadzona przez gen. Wacława Iwaszkiewicza spowodowała całkowite rozbicie wojsk ukraińskich na terenach Galicji Wschodniej. Po raz pierwszy doszło do wspólnej akcji legionistów, dowborczyków i "peowiaków", co stanowiło początek ujednolicenia WP. Szczególnym bohaterstwem wsławiła się Ochotnicza Legia Kobiet, młodzież i dzieci uwiecznione w poezji, pieśniach i na obrazach W. Kossaka. W historii zostały jako "Lwowskie Orlęta".

"Orlątko" pochodzi z widowiska jasełkowego "Baśń o szopce".

Piosenkę śpiewano podczas corocznie obchodzonego Dnia Zadusznego, na zakonspirowanych wieczornicach w trakcie okupacji.

Źródła: http://pl.wikisource.org/wiki/Orl%C4%85tko; http://www.bibliotekapiosenki.pl/Orlatko#ps4
Relacja z Apelu Poległych przy Grobie Nieznanego Żołnierza: Margotte, blogpress
Foto: BC

P.S.

Oto komentarz naszej czytelniczki po dzisiejszych obchodach:
Znicze po zakończeniu  dzisiejszego Apelu Obrońców Lwowa przy Grobie
Nieznanego Żołnierza można było zapalić z boku.
Niestety , Warszawa  nie reklamowała obchodów  Dni Lwowa i Kresów tak
jak  książkę Pani Anne Applebaum (róg ulic Marszałkowskiej i Królewskiej).
B.R.