Na początku swego wystąpienia  ks. Zwoliński nawiązał do słynnego obrazu, jeszcze ze starego chrześcijaństwa, przedstawiającego Kościół płynący po morzach świata – jednego z niewielu obrazów, jaki ostał się przed siekierami i młotkami obrazoburców. „Ten obraz pozostał i nie mamy innego świata, to jest TEN ŚWIAT, w którym żyjemy i naiwnością byłoby lekceważyć to, co dzieje się poza jego burtą” – zaznaczył profesor.

Następnie ks. profesor przeszedł do omówienia czterech modeli kultury współczesnej: kultury idiotów, kultury wymiany, kultury autystycznej i kultury destrukcji.

Kultura idiotów to pojęcie z języka publicystyki kulturalnej czasów wielkich rewolucji młodzieżowych, religii alternatywnych. Kultura idiotów  jest niezrozumiała, lubi szokować, jest jednym wielkim pajacowaniem. Atakuje nas kolejnymi dziwnymi zachowaniami i próbuje wymusić na odbiorcach analizy tych zachowań. To był performans, wielka instalacja artystyczna, sztuka wolności, swobodna ekspresja. Naszą odpowiedzią na tę kulturę powinno być, i taką wskazówkę dał nam Jan Paweł II, światło prawdy. Należy nie dać się wprowadzić w emocjonalne pyskówki, w nic nieznaczące komentarze. Zawsze wygrywa rzeczowa i spokojna odpowiedź.

Kultura wymiany. Żyjemy w świecie, w którym wszystko jest wystawione na sprzedaż. Po raz pierwszy w historii cywilizacji możemy kupić legalnie na kilogramy nienarodzone dziecko. 60 dolarów w klinice chińskiej, 230 dolarów w eksporcie. W 2003 roku w Chinach oficjalnie zezwolono na handel abortowanych dzieci. Żyjemy w czasach, w których mamy największą w dziejach świata liczbę niewolników. Dane ONZ mówią o 200 mln niewolników. Odpowiedzią na kulturę wymiany jest darmowa służba.

Kultura autystyczna to niemożność nawiązania kontaktów wzajemnych. Nawiązywane są sztuczne relacje z osobami wirtualnymi i stajemy się obojętni na bliskich. Wiąże się z tym brak reakcji na cierpienie innych. Odpowiedzią na kulturę wymiany jest tworzenie środowiska.

Kultura destrukcji to jest to, co Jan Paweł II nazwał cywilizacją śmierci. Destrukcja,  zniszczenie jest treścią współczesnego życia. Przywołuje się tu, dla usprawiedliwienie hasła wolności, tolerancji i równości. Antidotum na kulturę destrukcji jest kultura życia. Pełne, radosne  życie, pełne otwarcie na nie.

Wykład swój ks. profesor prowadził z werwą, a jego wystąpienie co rusz było przerywane oklaskami.